www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Denk hier maar eens over na!

QuotesWe delen niet vaak berichtjes van social media op deze website maar soms zitten er juweeltjes tussen al die berichtjes, waarvan ik denk dat iedereen ze zou moeten kunnen lezen. Met een zoon in de pubertijd, komen vanzelf de bijdehante opmerkingen. Momenteel zit ik in de fase van ‘verantwoorde’ kleding kopen. Sommige merken zijn ten strengste verboden door meneer, omdat die leuke, hippe maar vooral betaalbare kleren gemaakt worden door zwaar onderbetaalde krachten.. kinderen nog wel!. Kinderarbeid is natuurlijk not done!! Gelijk heeft hij.

Mooi om die bewustwording voor je ogen te zien ontwikkelen maar soms gaat hij wat ver in zijn beweringen en dan moet ik echt op mijn tong bijten.. Meneer denkt dan namelijk de wijsheid in pacht te hebben. Zooo0 irritant! Nouja en dan lees je dus een bericht zoals hieronder. Denk daar maar eens over na!

Bij de kassa van een supermarkt stelt de jonge cassière mij voor, dat ik voortaan mijn eigen boodschappentas meebreng, in plaats van een plastic tas te kopen.

“Want plastic tassen zijn niet goed voor het milieu”, zo zegt ze.
Ik verontschuldig me en leg haar uit: “Wij hadden dat groene gedoe niet toen ik jong was!”
De cassière antwoordt: “Ja, en dat is nou juist ONS PROBLEEM vandaag-de-dag: JULLIE generatie maakte zich niet druk om het milieu te sparen voor de toekomstige generaties!”

flessen melkZe heeft gelijk, onze generatie had dat groene gedoe niet in onze dagen.. Toen hadden we melk in flessen, frisdrank in flessen en bier in flessen, die we leeg en omgespoeld terug brachten naar de winkel. De winkel stuurde deze dan terug naar de fabriek en in de fabriek werden deze flessen gesteriliseerd en opnieuw gevuld. Wij deden echt aan recycling.

oude-trappenhuisMaar we deden niet aan dat groene gedoe in die tijd..
Wij liepen trappen, omdat we niet over roltrappen en liften beschikten in elk gebouw. Wij liepen naar de supermarkt en verplaatsten onszelf niet iedere keer in een 200 PK machine, als we 2 blokken verder moesten zijn.

Baby-font-b-diapers-b-font-100-cotton-font-b-cloth-b-font-thickening-autumn-andMaar ze heeft gelijk: wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd..
Baby luiers gingen in de kookwas, omdat wegwerpluiers niet bestonden.
We droogden onze kleren aan de lijn en niet in een energieverslindende machine die continu 220 volt verbruikt. Wind- en zonnen energie droogden onze kleren echt – vroeger, in onze dagen.
Kinderen droegen de afdankertjes van oudere broers en zussen en kregen geen gloednieuwe kleren.

ont_Doorbraak_televisie_mMaar de jonge dame heeft gelijk! Wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd.. In die tijd hadden we – misschien – één tv of radio in huis en niet een op elke kamer. De tv had een klein schermpje, ter grootte van een zakdoek en niet een scherm ter grootte van een hele wand van een woonkamer.
In de keuken werden gerechten gemengd en geroerd met de hand, omdat we geen elektrische apparaten hadden die alles voor ons deden.

mower-push-typeWanneer we een breekbaar object moesten versturen per post, dan verpakten we dat in een oude krant ter bescherming en niet in piepschuim of plastic bubbeltjes folie. In die tijd gebruikten we geen motor maai apparaat op benzine als we het gazon maaiden.We gebruikten een maaier die geduwd moest worden en functioneerde op menselijke kracht.
Wij sportten door te werken, zodat we niet naar een fitnessclub hoefden te gaan om op ronddraaiende loopbanden te gaan rennen, die werken op elektriciteit.

Fountain-Pen-PositioningMaar ze heeft gelijk. Wij hadden dat groene gedoe toen niet..
Wij dronken uit de kraan wanneer we dorst hadden, in plaats van uit een plastic fles, die na 30 slokken wordt weggegooid. Wij vulden zelf onze pennen met inkt, in plaats van elke keer een nieuwe pen te kopen.
Wij vervingen de mesjes van een scheermes, in plaats van het hele ding weg te gooien alleen omdat het mesje bot is.

HKnov1980_2356Maar, wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd..
Mensen namen de trein of een bus en kinderen liepen of fietsten naar school in plaats van hun moeder als 24-uurs taxi servicedienst te gebruiken.
Wij hadden 1 stopcontact per kamer en niet een heel arsenaal aan stekkerdozen en verlengsnoeren om een dozijn apparaten van stroom te voorzien.
stadsplattegrond2.ashxEn wij hadden geen geautomatiseerde gadgets nodig om een signaal op te vangen van een satelliet die 2.000 mijl verderop in de ruimte hing, zodat we contact konden leggen met anderen om uit te vinden waar de dichtstbijzijnde pizzatent zich bevindt.

Maar is het niet in-en-in triest dat de huidige generatie klaagt over hoe verspillend wij ‘oudere mensen’ waren, gewoon omdat wij ‘dat groene gedoe’ niet hadden in onze tijd?

Stuur dit door naar andere “egoïstische” oudere mensen, die (niet) zitten te wachten op een les in het behoud van moeder aarde, gegeven door “intelligente” jongeren van deze tijd.

Johan Brouwer, februari 2015

I REST MY CASE 😉

Advertenties


12 reacties

In memoriam..

Zondagochtend acht uur ging bij mij thuis de voordeurbel..
Ellen stond voor de deur om het vreselijke nieuws te vertellen, dat haar lieve broertje Frank op slechts 42 jarige leeftijd, bij een noodlottig ongeval om het leven was gekomen. De wereld stond even stil..

Meteen zag ik het beeld van ruim 42 jaar geleden op mijn netvlies: een dol gelukkige Ellen, destijds mijn klasgenootje, die trots vertelde dat haar moeder in blijde verwachting was en dat ze een broertje of zusje zou krijgen. Een paar maanden later werd Frank geboren..Wat was Ellen blij met haar kleine broertje! Waarom mij dat bij bleef? Stiekem was ik jaloers op een klein broertje. Die van mij waren toen al groot.

Toen Ellen en ik samen de salon op startte, bleek dat ze nog steeds zo gek op haar ‘kleine’ broertje was.. Altijd was ze bezig om ‘iets’ te regelen voor Frank.. Of dat nou om een vriendinnetje, een huis of een baantje ging, Ellen zórgde voor hem en niets was haar daarbij te gek! Het viel mij op hóe ouder ze werden hóe hechter de band werd. Heel bijzonder vond ik dat!
Vaak als ik ’s avonds langs liep, zag ik ze samen aan haar eettafel zitten. Soms serieus in gesprek maar meestal maakten ze lol samen… Twee mensen, een broer en een zus, die zielsveel om elkaar geven. Nog steeds een ‘broertje’ om jaloers op te zijn!

Op Facebook plaatste Ellen gister het berichtje:

Ik denk aan mijn allerliefste broertje. Mijn maatje Frank. Hij is er niet meer. What the fuck is going on! Hoe moet dat nou verder…

20140707-223344-81224503.jpg

Lieve El, ik wou dat ik je het antwoord kon geven…
Rouwen kost tijd, doet zó ontzettend veel pijn en is iets dat iedereen jullie zo graag bespaard had..
Jouw lieve broer, de zoon van jouw ouders, de vader van je nichtjes en neefje… Het is zo oneerlijk! Waarom in godsnaam?

Alle lieve reacties onder jouw bericht op Facebook, op de tijdlijn van Frank, in het dorp en in de salon zeggen genoeg. Zó ontzettend veel mensen leven met jullie mee. Heel veel steun zul je halen, uit al de lieve woorden en daden van de mensen om je heen; Wim, de liefde van je leven, je kinderen, je lieve vriendinnen groep, allemaal zullen ze er voor je zijn. Koester dat en weet dat je ook nog drie collega’s hebt, die altijd voor je klaar staan..

Lieve Ellen, wij wensen jou, je vader en moeder, verdere familie en vrienden veel sterkte en kracht voor de komende, moeilijke tijd.


Een reactie plaatsen

Aardje naar zijn… Moertje!

Terwijl we bij onze kapper zitten, zie ik zoonlief naar iets loeren.. De nieuwste rage : loombandjes!
Hij vraagt Bianca, onze trouwe kapster: Wat is dat? (Ik zie aan zijn hoofd dat hij het dondersgoed weet) Waarop Bianca hem uitlegt dat haar dochter de armbandjes gemaakt heeft, zodat zij die in haar kapsalon kan verkopen….

Even later In de auto: Mam? Als ik die loombandjes nou maak, hè.. Wil jij ze dan voor mij verkopen in jouw salon?????? Pleassssse ? ( één en al oog kijkt me smekend aan)
Ik had er weinig vertrouwen in want ik ken mijn kind als het op freubelen aankomt maar… Op een bloedhete woensdagmiddag zit mijn keukentafel vol met 3 elf-jarige puberjongens, die er allemaal brood in zien 🙂 Of ik wel even wilde voorfinancieren want ze willen de loom elastiekjes eerst even bij de plaatstelijke supermarkt inslaan mét wat lekkers voor ‘erbij’…AHHHHHH

20140611-170255-61375586.jpg
Ach, denk ik nog.. Hoe lang zal het duren? We kunnen zo dadelijk vast naar het strand. Verkeerd gedacht! Na 4 uur ingespannen werken, geven ze nog steeds niet op. Serious business dus! Ze rekenen zich rijk (hihi)..
Maar liefst 16 bandjes hebben ze gemaakt…

20140611-170737-61657895.jpg
En op mijn vraag, wat ze er nou helemaal aan denken te verdienen, hadden ze zelfs al een heel businessplan: enkele 50 cent, dubbele 1 euro en een extra brede 2 euro…. Goed bedacht van die ventjes!

Natuurlijk neem ik de bandjes morgen mee naar de salon en zal ik het verhaal aan mijn klanten doen, als ze vragen wat die bandjes in de verkoopkast doen maar…. één ding is voor mij al zeker.. Ook al verkoop ik er geen één, ik ben verkocht! De eerste keer dat mijn zoon aan handel drijven doet! Net zijn moeder 🙂

En over het terugbetalen van de voorfinanciering, heb ik het later nog wel!

20140611-172727-62847570.jpg