www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Angela..

Een paar keer in je leven ontmoet je een persoon die veel voor je betekent. Je hebt een band met elkaar. Je kunt onwijs met diegene lachen en huilen. En je weet gewoon dat als je problemen hebt en die persoon opbelt, dat hij/zij dan een paar tellen later voor je neus staat en er voor je is! Hoe kan het dan dat het contact toch verwatert? Natuurlijk kun je daar altijd zelf wat aan veranderen…of toch niet?

Ik kan mij het moment nog zo goed herinneren. Ik was 19 jaar en had een bijbaantje bij een stomerij waar ik in het weekend en in de vakanties werkte voor wat extra centen naast mijn studiefinanciering. Op een dag kreeg ik van mijn baas te horen dat er een meisje uit Almere bij ons kwam werken. Angela was haar naam en ze was toen 15 jaar oud. Ik vond het grappig want ze was dus ongeveer even oud als mijn zusje. Vanaf het eerste moment bij de stomerij was het lachen, gieren, brullen met Angela. De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik af en toe zo gek ben als een deur en wel in ben voor een dolletje. Nou, doe daar een schepje bovenop en je hebt Angela! We konden zo onwijs met elkaar lachen. Al tijdens de eerste werkdag bij de stomerij vertelden we elkaar hele persoonlijke dingen. Het klikte onwijs goed. Ik had bij Angela ook helemaal niet het gevoel dat er best wel een paar jaar leeftijdsverschil tussen ons in zat.

6720-erik-0130Al vrij snel na onze eerste ontmoeting spraken wij buiten werktijd met elkaar af en deden we hele leuke dingen samen. Samen shoppen, uiteten en daarna stappen in Hilversum, naar de kermis en de bioscoop, dagje naar het strand of lekker zingen met singstar op de playstation… en ga zo maar door!. We werden in een korte tijd heel close met elkaar.
Ik vond Angela een hele bijzondere meid. Ze was niet alleen een bloedmooie meid om te zien maar het was vooral haar karakter wat haar zo geweldig maakte. Ondanks dat zij zelf ook best wist dat ze een mooie meid was, bleef zij zichzelf en ging zij niet naast haar schoenen lopen. Ze maakte ook geen onderscheid in mensen en behandelden iedereen gelijk. Zo ben ik zelf ook, maar eigenlijk kom ik dat maar weinig tegen bij anderen.

En toch op een dag verwaterde langzaam het contact. We gingen allebei een andere weg. Ik werd moeder en Angela bleef lekker lol maken en feesten. Gelijk had ze ook! Angela is nog een paar keer op kraamvisite geweest om te kijken bij Bram en om mij alle leuke en wilde verhalen te vertellen over haar leven. Natuurlijk verloor ik haar nooit helemaal uit het oog, dankzij social media. Ik volgde haar uitvoerig en altijd met het idee in mijn achterhoofd dat we in de toekomst weer close zouden worden. Ik mistte haar eigenlijk heel erg. Een paar weken geleden liep ik nog langs de kroeg waar zij werkte en zag dat ze het op dinsdagavond nog steeds altijd Karaoke-avond is. Ik weet nog dat zij mij dat in een bericht op Facebook liet weten en met de vraag of ik gauw eens langskwam! Had ik het maar gedaan…

Afgelopen zaterdag zag ik een verschrikkelijk bericht op Facebook voorbij komen… Dit kon toch niet echt waar zijn? Ik besloot navraag te doen bij 2 gemeenschappelijke vriendinnen van haar en helaas ging het toch echt om Angela. Dit kon niet waar zijn! Angela was omgekomen bij een eenzijdig auto ongeluk. Ik zat aan de keukentafel een broodje te voeren aan mijn jongste zoon en de tranen bleven stromen.
Waarom? Waarom? Waarom toch?? Hoe kan zoiets gebeuren?
Het is gewoon vreselijk oneerlijk. 26 jaar oud… Op dezelfde leeftijd werd ik moeder…
Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven. Alsof ik haar ieder moment ergens kan tegenkomen. Ik hoor haar stem in mijn hoofd en haar heerlijke aanstekelijke lach!
Het kan gewoon niet waar zijn!

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan! Waarom heb ik haar nou niet eerder opgezocht? Nog erger vind ik dat ik daar nu nooit meer wat aan kan veranderen. Het kan niet meer…
Vreemd om te merken hoe het dagelijkse leven gewoon weer doorgaat.
Dit nare bericht heeft mij heel erg aan het denken gezet. Het leven is veel te kort om ruzie te maken. Je moet er elke dag een feestje van maken want voor hetzelfde geld kun je het morgen niet meer navertellen.

Zaterdag word je gecremeerd, lieve Angie! Ik had zo graag op een ander moment in je leven voor je gezongen. Maar we moeten afscheid van je nemen…Het wordt zwaar…maar tegelijkertijd ook het mooiste afscheid dat iemand maar krijgen kan! En dat verdien je ook.
Ik hoop zo dat de hemel echt bestaat, want op die manier kunnen wij elkaar dan daar weer tegenkomen.

“Make each day count” Dat is mijn nieuwe levensmotto. Nooit meer een feestje zonder een shotje op Angela te drinken. Nooit meer een naar de MC zonder een MC Chicken zonder sla te bestellen, Nooit meer een karaoke-avond zonder “Angie”van de Stones te zingen, voor haar! Nooit meer zal alles zijn zoals het was…

IMG_7249

Rust zacht, lieverd
We gaan je vreselijk missen! xxx

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Diëten: the story after

In de Dirk met mijn kersverse hockeyteamgenootje. Ze is lang, en heeft een prachtig figuur. Ze hockeyt in een legging en komt er nog mee weg ook. We hadden samen gesport en waren opzoek naar voedsel. De cruesli was in de aanbieding. Ik bekeek de achterkant. “Rosanne does not aprove”, zegt een stemmetje in mijn achterhoofd. Mijn teamie laadt twee pakken in.

IMG_5967.JPG
Ik doe mijn beklag over de calorieën en vertel haar hoe slecht het wel niet is. Van hort naar her lopen we, om eten te zoeken waar ik zin in heb én iets dat verantwoord is.

IMG_5971.JPG
We vinden uiteindelijk een groentequiche. Ik heb nog geen oven, dus ik leg ‘m terug na uitgebreid de voedingsstoffen bekeken te hebben. Mijn Leidse vriendinnetje legt het in haar mandje. Ik reageer: “Ja, lekker als tussendoortje!” Ze kijkt me vragend aan. Maakte ik een grap? “Dit is een avondmaaltijd voor twee man, voor mij hoor”, reageert ze. Ik barst in lachen uit. Rosa lacht mee.

IMG_5969.JPG
In een klap is het mysterie opgelost van waarom ik nooit echt slank zou worden. Althans, onder maatje 36 zal ik vast niet komen. En dat hoeft ook niet. Wat ik zie als een tussendoortje ziet mijn mooie, dunne vriendinnetje als een hele maaltijd.

We belanden na een hele tijd bij de kassa. Rosa met allemaal semi-gezonde meuk. Ik reken een bak chocolade mousse en een pak autodrop af. Ergens gaandeweg is het toch misgegaan.

IMG_5970.JPG
Maar weet je, dat kan gewoon. Morgen sta ik gewoon weer op de crosstrainer met een ander hockeymaatje.


Een reactie plaatsen

Vriendinnen

Eigenlijk is het grappig en een beetje bizar, bloggen we met een aantal vrouwen over van alles en nog wat, en het onderwerp vriendinnen hebben we bijna nooit gehad!

Ik zelf zou niet zonder die vrouwenvriendschappen kunnen!
Wat is vriendschap eigenlijk en wat is het voor mij? Tijdens een zoektochtje op internet kwam ik deze tegen, lekker neutraal en duidelijk: Vriendschap is een nauwe (over het algemeen niet-seksuele) relatie of verhouding tussen twee of meerdere mensen waarbij het geslacht geen rol speelt.

Voor mij is een vriendin iemand bij wie ik me veilig en gewaardeerd voel, niet om wat ik heb maar om wie ik ben. Iemand bij wie ik graag ben, graag mee klets of samen iets doe wat we allebei leuk vinden.
Als ik naar mijn groepje vriendinnen kijk staat de één natuurlijk dichter bij dan de ander, doe ik met de één andere dingen dan met de ander en praat ik met de één over zielenroerselen terwijl het bij de ander wat oppervlakkiger blijft.

IMG_5765.JPG

Mijn vriendinnen

Zo is er de vriendin vanaf de middelbare school, heerlijk vertrouwd! We kennen elkaars ouders, mannen, kinderen en veel ins en outs…
De vriendin voor alles, al 20 jaar, sinds de zwangerschapscursus van de oudste, we delen (bijna) alles en kunnen altijd bij elkaar terecht. De vriendin bij wie je je niet beter voor hoeft te doen dan je bent! Tegen wie je kunt zeggen dat het ‘kut’ gaat en niet vrolijk hoeft te roepen ‘goed hoor’. Maar ook samen af en toe op vakantie met of zonder gezin, samen lachen, samen huilen!

De vriendin, ontmoet in een ver buitenland, die bijna om de hoek bleek te wonen. De laatste tijd wat minder vaak doordat we op verschillende tijden werken, maar altijd gaan we gewoon verder waar we de vorige keer gebleven waren! De vriendin die mij de waarheid kan zeggen ook al is die niet altijd even leuk of vlijend…

Mijn hondenvriendinnen, al lopend met de honden, boom je lekker over van alles, de mannen, de kinderen, iets wat dwarszit en je een andere mening over wilt horen of gewoon de eeuwige vraag: wat eten we vanavond?

Mijn vijvervriendinnen, 3 dames met wie ik in principe elke avond het laatste hondenrondje om de vijver loop. Ontstaan toen de oudste (inmiddels 88) geopereerd werd aan haar ogen en dat laatste rondje wat eng vond vanwege de ongelijke stoep. Elke avond een half uurtje en dan deel je meer dan opmerkingen over het weer. Bovendien reuze praktisch, altijd een andere mening voor de aanpak van een probleem (alleen al door het verschil in leeftijd), of de oplossing voor het meenemen van elkaars honden naar het bos.

En zo zijn er (gelukkig voor mij) nog meer, maar dan wordt het wel erg eentonig. Kortom allemaal heel verschillende vriendschappen en vriendinnen, allemaal anders maar ik zou er niet eentje willen missen!
Hebben jullie nu ook een (leuk, interessant, verdrietig etc) verhaal over die ene vriendin of over die leuke groep, deel het met ons! De 5 leukste verhalen worden geplaatst op de blogsite van de Meisjes van Mooi.

IMG_5764.JPG
Wil je meedoen, stuur dan je blog en een korte biografie van jezelf met foto naar: marjolijn@meisjesvanmooi.nl. Wij hopen straks ook van jullie verhalen te kunnen genieten..