www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Op elk potje past een deksel – Over de lofrede van Aristophanes door Vic

Aristophanes-characterHikkend probeert hij zijn betoog, zijn rede, over de liefde te starten. De grappenmaker. De satire in de dialoog. Hij laat de geneesheer Eryximachus toch maar voorgaan. Aristophranes lijkt een vreemde eend in de bijt in de groep geleerde mannen. Hij schrijft geen tragedies, hij is geen filosoof en geen geneesheer. In de groep komt hij over als de meest simpele ziel. Desalniettemin stelt hij de oorsprong van de liefde en de mens (en daarmee het aandeel van Eros) op een uiterst sterke wijze. De kern van zijn betoog doet zijn hakkelende start vergeten. Aristophanes, en zijn lofrede over de gesplitste mens is symbolisch, emotioneel, redelijk, vooruitstrevend, maar boven al romantisch.

 

Mythe
Aristophranes omschrijft een mythe over het ontstaan van de mens. De mens is niet het soort mens dat wij nu mens noemen. Hij was vroeger een geheel. Hij was krachtig met vier benen, twee hoofden en vier armen. Zo sterk dat ze de goden probeerden te bestormen. De goden moesten wat bedenken, om zichzelf veilig te stellen. De mens vernietigen? Zeus kwam met een plan: de mens verzwakken. De mens moet worden gesplitst in twee gelijke helften. Apollo zorgde dat een mens kon lopen op slechts twee benen, evenwicht had, slechts twee armen en één hoofd in plaats van het dubbele. Zo was de mens verzwakt, en konden ze niet langer de goden proberen aan te vallen. ‘’Wegens ons onrecht zijn wij door de godheid gescheiden.’’

Herinnering
De gekozen rede in de dialoog Symposium van Plato geeft het wereldbeeld weer, waar ik het liefst in zou geloven. Een vorm van het lot. Dat als men verliefd wordt dat dat is, omdat ze een gedeelte van zichzelf mist en vindt in de ander. Een vorm van een herinnering aan de eenheid die men had voor de splitsing en nu ontbreekt zonder de ander. ‘’Zo is ieder van ons een brokstuk van een mens, omdat hij vaneengesneden is, twee uit één , zoals de schollen. Daarom zoekt ieder steeds zijn eigen wederhelft.’’ De mens herinnert het bestaan wat zij voor de splitsing had en gaat hevig op zoek naar de eenheid die zij vormde met de andere persoon. Dat is liefde.

Vooruitstrevend
Aristophanes zijn denkwijze is vooruitstrevend, voor zijn tijd geschreven, en dat maakt hem zo sterk. Man en vrouw kunnen een geheel zijn en verliefd zijn, maar ook een vrouw-vrouw of man-man-relatie veroordeelt hij niet. Deze liefdesverhouding is dan niet bedoeld voor de voortplanting, maar gebaseerd op lust. De relatie behoeft geen huwelijk, zij wordt overspoeld met vriendschap, vertrouwelijkheid en liefde. Dit gesprek heeft zich voor 399 v. Christus afgespeeld. Aristophanes is ruimdenkender over homo-liefde dan een gemiddelde Amerikaan 2414 jaar later.

Eros
Eros heeft meerdere betekenissen. Hij is een god, de zoon van Aphrodite, die de splitsing kan opheffen, zodra wij onze wederhelft hebben gevonden. ‘’Sinds lange tijd is dus de liefde voor elkander aan de mensen ingeplant en is Eros de hereniger van onze oorspronkelijke natuur en tracht hij uit twee één te maken en de menselijke natuur te genezen.’’ Hij maakt ons ‘gedeelde-mensen’ weer tot één geheel. Daarnaast is Eros een drang naar het één worden. Het is dus de begeerte naar eenheid, en daarnaast het bereiken van die eenheid voor de eeuwigheid.

Zwak
In zijn lofrede doet Artisophanes overkomen alsof hij zwak is. Hij doet alsof hij ook maar iets roept, en verzoekt Eryximachus hem niet af te kraken. Het doet mij denken aan iets dat Socrates herhaaldelijk heeft gesteld ‘’hij meent iets te weten zonder dat hij het weet en ik, onwetend als ik ben, meen ook niet het te weten. Ik schijn in elk geval een klein beetje wijzer te zijn dan hij, juist hierdoor dat ik wat ik niet weet ook niet meen te weten.’’. Door zich kwetsbaar op te stellen in zijn rede en te pretenderen het niet te weten, kijkt men met een andere blik naar zijn rede. Iemand die ergens zeker van lijkt te zijn, is vaker zwakker, aangezien die een vaste blik heeft zonder bijgesteld te kunnen worden door de wijsheid van een ander. Door het simpele en voorzichtige van Aristophanes maakt hij de aanhoorder mild gestemd, waardoor zijn verhaal krachtiger wordt.

De lofrede van Aristophanes is het meest geslaagd, omdat hij een romantisch denkbeeld heeft, waar nog steeds mensen graag in geloven. Het is beeldend door de mythe over de splitsing van de mens. Voor velen vandaag de dag is het levensdoel gelukkig zijn. Geluk is het doel, liefde het middel. Men is op zoek naar een wederhelft, soulmate, een zielsverwant waar men samen één mee kan zijn. Aristophanes is vooruitstrevend, open-minded als het gaat om relaties met hetzelfde geslacht, en dat is zelfs 24 eeuwen later nog steeds niet vanzelfsprekend. 

 Vic Vlaanderen

April 2015

potje dekseltje

Advertenties


1 reactie

Het Kerstgevoel van Vic

Mijn kerstgevoel heeft zich niet goed ontwikkeld. Ik herinner me dezelfde drama’s die vele gezinnen en families hadden. Die is boos op die, en de ander had gezegd dat, maar die had partij gekozen voor sus en uiteindelijk was het zo. Ik haatte kerst.
Mijn lieve man was dol op kerst. Elk jaar at hij met zijn ouders bij de Japanner, waar hij vol van genoot. Zijn ouders gingen uit elkaar, en een half jaar later, de eerste kerst waar ik in zijn leven was, verbrak hij het contact met zijn moeder. Twee jaar later was ook de relatie met zijn vader onhoudbaar geworden. En weet je, dan zijn mijn kersttrauma’s maar relatief. Ik vluchtte het liefst naar het buitenland als de kerstliedjes op Skyradio begonnen. Dan maar niet op zomervakantie, sparen als een gek om een lastminute naar Tenerife of Egypte te boeken.
Bjorn ging mee, en we ontweken wat veel mensen de warme, huiselijke maand vinden. Niet de hele maand dan, maar het ultieme moment: de feestdagen.

IMG_6354

Dat zoetsappige heb ik nooit tegen gekund. Ineens wilde iedereen wereldvrede, terwijl je weet dat de mens egoïstischer is in de rest van het jaar. Uit principe wilde ik geen kerstkaartjes sturen, na kerst gingen die toch de prullenbak in.
Konden we geen buitenland betalen, keken we thuis de meest gewelddadige films die we kenden. Kill Bill 1 en 2 werd onze favo-kerst film. Maar dit jaar is het anders.

 

IMG_6356

 

 

Inmiddels is dit onze eerste kerst als getrouwd koppel. De eerste kerst als oom en tante. De eerste kerst dat we met kerstavond gaan eten met vrienden. De eerste kerst dat we cadeaus voor elkaar kopen. De eerste kerst dat we kunnen genieten van ons prachtige thuis in Leiden. De eerste kerst waar ik vertrouwen in heb dat het een leuke wordt. Dit jaar vieren we derde kerstdag met zijn tweetjes met Kill Bill 1 en 2. Want ook al lijkt dit de eerste geslaagde kerst te worden, sommige tradities zijn te mooi om niet voort te zetten.

IMG_6355


Een reactie plaatsen

Diëten: the story after

In de Dirk met mijn kersverse hockeyteamgenootje. Ze is lang, en heeft een prachtig figuur. Ze hockeyt in een legging en komt er nog mee weg ook. We hadden samen gesport en waren opzoek naar voedsel. De cruesli was in de aanbieding. Ik bekeek de achterkant. “Rosanne does not aprove”, zegt een stemmetje in mijn achterhoofd. Mijn teamie laadt twee pakken in.

IMG_5967.JPG
Ik doe mijn beklag over de calorieën en vertel haar hoe slecht het wel niet is. Van hort naar her lopen we, om eten te zoeken waar ik zin in heb én iets dat verantwoord is.

IMG_5971.JPG
We vinden uiteindelijk een groentequiche. Ik heb nog geen oven, dus ik leg ‘m terug na uitgebreid de voedingsstoffen bekeken te hebben. Mijn Leidse vriendinnetje legt het in haar mandje. Ik reageer: “Ja, lekker als tussendoortje!” Ze kijkt me vragend aan. Maakte ik een grap? “Dit is een avondmaaltijd voor twee man, voor mij hoor”, reageert ze. Ik barst in lachen uit. Rosa lacht mee.

IMG_5969.JPG
In een klap is het mysterie opgelost van waarom ik nooit echt slank zou worden. Althans, onder maatje 36 zal ik vast niet komen. En dat hoeft ook niet. Wat ik zie als een tussendoortje ziet mijn mooie, dunne vriendinnetje als een hele maaltijd.

We belanden na een hele tijd bij de kassa. Rosa met allemaal semi-gezonde meuk. Ik reken een bak chocolade mousse en een pak autodrop af. Ergens gaandeweg is het toch misgegaan.

IMG_5970.JPG
Maar weet je, dat kan gewoon. Morgen sta ik gewoon weer op de crosstrainer met een ander hockeymaatje.


Een reactie plaatsen

Waarom?

Gisteren keek ik Long Island Medium. Een programma waar Theresa Caputo communiceert met geesten. Ik weet nog steeds niet wat mijn mening is over dit onderwerp. Derek Ogilvie vind ik eng, dus hem geloof ik niet. Char had het hele alfabet al gehad voordat ze de juiste begin letter wist te noemen. Maar Theresa, ze heeft iets.

IMG_5790
Geconcentreerd keek ik naar een rouwende moeder. Haar zoon was overleden door een overdosis van drank en medicijnen tegen depressiviteit. Moeders wilde weten of er opzet in het spel zat en sprak daarom af met miss Caputo die haar, (boven)natuurlijk, antwoord kon geven. De jongeman had geen zelfmoord gepleegd.
De moeder leek in de zevende hemel. Dolgelukkig dat haar kind geen zelfmoord had gepleegd, maar dat het een ongeluk was. Huilend en opgelucht vloog ze Theresa in de armen. Bij mij volgde er onbegrip.

Wat ik persoonlijk de moeilijkste vraag bij een sterfgeval vind is: waarom? En die vraag is het lastigst te beantwoorden. Meestal niet te beantwoorden. Bij een ongeluk niet, bij een ziekte niet, bij een onbedoelde (domme?) overdosis niet.
Daar zal je nooit de vraag beantwoordt krijgen. Niet door rationeel denken, niet door spiritueel denken. Zelfs God geeft geen antwoord op de ‘’waarom’’-vraag. Toch leeft deze vrouw liever met het idee dat haar zoon een stomme fout heeft gemaakt, in plaats van dat hij een keuze heeft gemaakt om het leven te verlaten.

Denk alsjeblieft niet dat ik zelfmoord goed praat. Maar ik begrijp niet hoe je een ongeluk, wat je nooit kan verklaren meer behapbaar vindt dan een zelfmoord. Waar jouw kind een keuze heeft gehad in plaats van uit het leven wordt gerukt door wat dan ook. Vaak is er de vraag bij zelfmoord: had ik diegene kunnen stoppen of kunnen helpen? Bijna nooit is dit het geval. Dus schuld is niet de redenen waarom een onvoorziene overdosis beter verteerbaar zou moeten zijn. Bij een onbedoelde overdosis van haar zoon heeft zij ook nagelaten. Ik leerde thuis eerst een bijsluiter te lezen voordat ik medicijnen nam.
Waarom, waarom ging haar zoon dood?
De vraag waarom lijkt deze dame niet te stellen. En ik vraag me af: waarom niet?

IMG_5855.JPG


1 reactie

Note to myself

Ik zou mijn generatie willen bestempelen als degene met de vele vrijheden. Ik mag kiezen wat ik schrijf, wanneer en waar. Ik mag lopen waar ik wil lopen, zonder een ster op mijn jas of zonder een scheiding van oost en west. Ik kan overal naar toe rijden. Met de auto, die ik zelf heb en met mijn mobiel, zonder dat ik afgeluisterd word. En al zou ik afgeluisterd worden, mij kan niets gemaakt worden. Ik heb niets strafbaars gedaan en ken mijn rechten. Ik heb vrijheid.

En nog is het niet genoeg. Mijn generatie raakt al gestresst, inclusief ikzelf, van een lekke band waardoor men geen college kan volgen. Of dat de batterij van de telefoon bijna leeg is. En natuurlijk dat er bekenden zijn overleden in de afgelopen drie maanden.

Ik ga iets zeggen, wat volgens sommigen echt niet zou mogen kunnen. In wat voor wereld leeft onze generatie? Wat is een reden om een einde te maken aan je leven wat niet gefixt kan worden? Wij leven in een wereld met vrijheden, eindeloze mogelijkheden, oplossingen. Ook in onze wereld gebeuren er bizarre dingen. Ja er worden vliegtuigen neergehaald. Kinderen worden mishandeld. Vrouwen misbruikt. En ja de IS rukt op. Journalisten worden vermoord. Beelden worden gedeeld. Mensen worden veroordeeld op geloof. Zwarte piet wordt afgeschaft. En ja er wordt weer bezuinigd.

Maar jij leeft nog. Jij kunt nog lachen oprecht. Jij kunt iets betekenen. Jij kunt die verandering zijn. En wat hebben wij een mazzel. Want het is ‘maar’ 1 vliegtuig. Hoeveel treinen zijn er naar Auschwitz gegaan? Ik verloor ‘maar’ drie bekenden, waarvan geen echt, echt naasten. Hoeveel mensen leven er zonder ouders? Mijn band ging lek, en ik schrijf nu dit in plaats van op te letten bij college. Mijn batterij is bijna leeg en ik ga hem niet opladen. Er zijn altijd mensen die het erger hebben. Vraag jezelf eens af, heb ik het recht wel om te zeuren?

Ook ik zag de beelden van de onthoofde journalist. Maar weet je: zolang wij in een wereld leven waar in deze zieke gebeurtenissen nog nieuwswaardig zijn, is de wereld zo erg nog niet. Zolang deze rampen niet aan de orde van de dag zijn, valt het allemaal wel mee.

Dus generatie, mijn generatie, afgezien van zij die wel recht hebben om rouwen, zeuren, het vervloeken van de wereld, geloof in een hogere macht verliezen, en de vraag ‘waarom’ blijven herhalen, zullen wij, mensen met voldoende afstand, stoppen met zeuren over de kleine dingen? Wij hebben de vrijheid die geen andere generatie in Nederland heeft gekend. Wij hebben zoveel rechten. Maar hebben wij het recht om zo te zeuren en onszelf de bedwelmen in zelfmedelijden?

IMG_5060.JPG


1 reactie

Vic heeft gelijk!

Ik geloofde er nooit in.. Echt niet! Ook niet na het lezen van je blog over je geloof in de sprookjes-achtige verhalen van Walt Disney. Totdat ik deze foto zag.. Vic je hebt gelijk; sprookjes bestaan!

IMG_4583.JPG
Ik ben ontroerd als ik naar deze foto van Carmen Lubsen kijk. Zo mooi en puur maar tegelijkertijd zo stoer, zoals je op de gevoelige plaat staat. Ook denk ik aan alle voorbereidingen van het afgelopen jaar.. Je enorme afvalrace , je gigantische doorzettingsvermogen en je eigen(wijze) wil hebben ervoor gezorgd dat je gister een hele bijzondere en prachtige bruid was. Jij bent het bewijs, dat als je iets écht heel graag wil, alles mogelijk is!

Lieve Vic, wij wensen jou en Bjorn een lang en gelukkig leven!


Een reactie plaatsen

Vic’s Bucketlist

  1. Speeddaten. Sinds ik weet wat daten inhoud wil ik speeddaten. Het liefst met zo’n hele grote rode knop dat als je iemand vroegtijdig wil wegdrukken dat het kan. En als je een nieuwe bep-partner voor geschoteld krijgt, er vooraf zo’n grote gong wordt geslagen. Dat ik al een vent heb maakt mij en hem niets uit. Dingen die je altijd al hebt willen doen moet je kunnen doen. Een van de eerste dingen die ik dan ook tegen Bjorn zei toen we officieel iets kregen, was: ‘’kut, ik hoop dat je het niet erg vindt, maar ik MOET nog een keer speeddaten.’’ Hij begreep me.
  2. Ik wilde een dag achter de ramen staan, niet aan het werk, maar wel voelen hoe het is. Hoe je bekeken wordt. Ik wil weten waarom mensen die de keuze hebben, kiezen voor dit beroep. Krijg je een kick? Zelf lijkt mij het onderhandelproces voor de gemeenschap het leukst. Ik heb dan ook altijd gezegd: als ik een man was geweest zou ik een keer naar de hoeren gaan!
    Bijna twee weken geleden had ik mijn vrijgezellen. En ja hoor: ik heb ongeveer een kwartier achter de ramen gestaan. Niet onderhandelt, maar wel bekeken, vernederd, gelachen. Ik werk gefotografeerd in een vreselijk pakje. Volgens mijn vriendinnen heb ik talent. Ik geef ze geen ongelijk.

    20140717-181442-65682265.jpg

  3. Ik zou een dag vuilnisman willen zijn en dan deze moves leren. Dit lijkt me zo hilarisch om te doen. Dames mocht ik nog een keer trouwen, ik heb mijn eigen vrijgezellen al geregeld: https://www.youtube.com/watch?v=E3cTlbsbYbE
  4. Mijn hele leven ben ik al geïnteresseerd in de WOII. Vol verbijstering hoorde ik de verhalen aan, zag ik de films, de documentaires. Altijd met kippenvel, vol afgrijzen, soms een traan of meerdere. Toen ik een jaar of twaalf was, wist ik het zeker: ik moest en zou naar Auswitz gaan. Dat het nooit vergeten mag worden wat daar heeft plaatsgevonden. Ik wilde direct na mijn eindexamen gaan: dat kwam er niet van. Deze zomer is het eindelijk zo ver: Bjorn en ik gaan samen. Ik zie mezelf al door de barakken lopen, hopend dat de geschiedenis zich niet zal herhalen.
  5. De slechtste film van de wereld, een van mijn favorietjes, is Crossroads – ja die ene met Britney Spears-. Ik wil heel graag net als die meiden in een karaokebar op het podium zingen om geld op te halen voor een goed doel. En dan net zo hard het podium rocken als Britney. Om vervolgens door te reizen naar L.A. en daar some side-seeing te doen. Het liefst in een cabrio, of zo’n oud Volkswagen busje.

    20140717-181523-65723942.jpg

  6. In een groot toneelstuk spelen. Kinderdroom numero uno van Vic is actrice worden. En het kriebelt nog altijd door. Op mijn middelbare school maakte ik kennis met het podium, en heb daar mijn hart verpand. Dus ik hoop, ooit ergens in dit leven, op een groot podium voor heel veel mensen een mooie avond te kunnen losgaan in een bepaald karakter.
  7. Een kindje krijgen, opvoeden, van houden, voor zorgen, zien opgroeien, lief en leed mee delen, eerste stapjes, kleertjes, leren fietsen, samen tutten of voetballen, alles wat je met je kind wil mee maken, samen beleven. Kortom een goede moeder worden. Hopen dat Bjorn dit niet leest, want die raakt gelijk in de stress van de babykriebels van mij. Ik word dat linea direct voor de buis gezet met ’de gelukkige huisvrouw’ aan. Dan hoef ik weer even geen kindjes.
  8. Trouwen: en als het goed is gebeurd dat donderdag 14 augustus van dit jaar. SPANNEND!
  9. Een boek schrijven. Ik ben er al sinds mijn 14e mee bezig, en ik schrijf ook graag blogs, en columns. Na mijn opleiding Journalistiek ben ik des te meer overtuigd: ik moet wat doen met mijn schrijven. Maar ja, ik zou het liefst een boek over mezelf schrijven, mijn jeugd, mijn leven, mijn zienswijze. Je geeft je dan zo ontzettend bloot, en dan is de vraag: ben ik daar klaar voor? En is de wereld daar klaar voor? In elk geval: dat boek gaat er ooit komen, desnoods geprint vanuit mijn eigen kamertje.
  10. Iets doen voor homo-rechten in Amerika. Zo’n ontzettend groot land, continent, zo’n ontzettend veel mensen die zo ongelofelijk achter zijn qua denkwijze. Ik kan het moeilijk verkroppen dat een land dat zoveel vrijheden pretendeert te hebben, zo intolerant omgaat met de rechten van de mens. Om daar een mini bijdrage aan te kunnen leveren, dat niet alleen alle mensen kunnen trouwen met wie ze willen trouwen, maar ook dat mensen die op hetzelfde geslacht vallen niet meer als anders worden gezien, dat zou mij gelukkig maken.
    https://www.youtube.com/watch?v=hlVBg7_08n0
  11. Mijn angsten overwinnen. Bijna een maand geleden ging ik de grootste confrontatie van tot dusver mijn leven aan en heb ik de demon uit mijn eigen jeugd geconfronteerd met haar daden. Ik was zo trots, voelde me zo sterk dat ik daarmee door wil gaan. Dus ik wil een keer met haaien zwemmen. Met voldoende afstand, beveiliging en absoluut geen witte haai, maar een kleintje, die niets doet. Een grote versie van deze schoonheid zeg maar, dat moet ik wel kunnen overleven:

    20140717-181650-65810693.jpg