www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Kadootjes stress?

Het is vanavond pakjesavond. Meestal is 5 december de dag dat ik ineens bedenk dat ik nog iets voor iemand wil kopen… PANIEK want waar haal ik zo snel nog iets vandaan?

Om niet alleen mezelf maar ook anderen een dienst te bewijzen, heb ik diverse ondernemers en creatievelingen uit ons dorp benadert om hun waren bij ons in en om de verkoopkast te stallen. Het resultaat is geweldig en de kast ligt vol! Wat je bij ons kunt kopen? Wat denk je van sieraden van Happy Friday voor je dochter, moeder, zus of vriendin? Scherpe prijzen, fantastische look:

IMG_6024-0.JPG
Ylva Langkruis van HipNZO was ook meteen bereid om mijn plannetje uit te laten komen. Shawls, omslagdoeken en poncho’s. Je wordt er zó hebberig van:

IMG_6032.JPG

Super leuke keycords mogen er ook niet ontbreken. Ooit een gekregen van Mariëlle en echt nooit meer een sleutel kwijtgeraakt. Gelukkig wilde ze er een aantal voor de verkoopkast maken:

IMG_6034.JPG

Misschien een beetje maf maar wij zijn alle vier dierenvrienden en geven onze honden ook altijd een kleinigheidje op pakjesavond. Tara’s Modelijn biedt uitkomst! Een rek met waanzinnig leuke halsbanden, riemen en speeltjes is het gevolg:

IMG_6029.JPG

Net gearriveerd zijn de oorbellen van All Zenses Sieraden. Juweeltjes van sieraden voor fijne prijzen:

IMG_6091.PNG

Het kan natuurlijk dat je misschien niet helemaal weet wat de smaak is van de persoon waar je het kadootje voor koopt. Dan ben je bij ons ook aan het juiste adres. Wij verkopen Kadobonnen van 10 tot 100 euro.. Je mag het bedrag zelf invullen. Altijd leuk voor (bij) een behandeling voor hem of haar!

IMG_6039.JPG
En doe je niet aan Sint maar wel aan kerst? We houden de verkoopkast lekker gevuld deze maand, gewoon omdat het kan!

Wij hopen tot ziens, bij Mooi en anders voor iedereen een gezellige pakjesavond!

Liefs,
Joan, Ellen, Hanneke en Marjolijn

Advertenties


3 reacties

Sinterklaas gedichten..

Dit jaar vieren we voor het eerst geen Sinterklaas meer. Er is een hoop gebeurd in onze familie. Mijn broer verongelukte, een groot verdriet. Ineens is hij er niet meer. We kunnen het nauwelijks bevatten.

Helaas vieren zijn kinderen Sinterklaas ergens anders.
Aan de ene kant vind ik het een opluchting. Het gestress om de juiste cadeaus te vinden binnen het gestelde budget ( wat mij in elk geval nooit lukte). De afspraak die we elk jaar weer maakten: jongens, niet te gek, we trekken lootjes en niet voor iedereen wat kopen!Om vervolgens tot de conclusie te komen op 5 december dat niemand binnen de familie zich er aan gehouden had.

Maar aan de andere kant…..
De grond lag altijd bezaaid met vrolijk ingepakte presentjes en we riepen steevast met z’n allen: nou, wat is het weer een hoop! Dank u Sinterklaasje!
De gedichten waren bij de familie van der Vegt altijd een traditie.
Wij deden nooit surprises. Nee, er moest gerijmd worden …. én goed!
Niet van die standaard rijmelarij, ” de Sint liep weer te denken wat hij jou nu moest gaan schenken”. Daar kwam je niet mee weg bij ons.
En vanaf dat je kon schrijven en lezen deed je mee.

IMG_5998.JPG
Mijn vader, tekstschrijver van beroep spande natuurlijk elk jaar weer de kroon. Zijn Sinterklaas pöezie ( want zo kon je het noemen) was niet te evenaren. Keurig uitgetikt met streepjes dáár waar de klemtoon moest (verbeten keek hij er op toe of je zijn gedicht niet verpeste door het niet ritmisch en te hakkelend voor te lezen).
Ik heb er nog veel bewaard. Het gedicht waarbij ik van Sinterklaas eindelijk gaatjes in mijn oren mocht laten schieten, bijvoorbeeld. Ge-wel-dig!
Of het gedicht over mijn au-pair carrière ( 48 uur, met heimwee en dus weer naar huis).In limerick-vorm, alle soorten rijmschema’s en geen zin die niet liep.

Mijn moeder was van het kopen en het inpakken maar maakte kleine korte gedichten. Meestal steeds rijmend op het zelfde, met een boodschap:
“Voor mijn kleine blonde meid,
Je was t alweer kwijt.
Omdat je alles in je kamer op de grond smijt.
En je moeder daar zo onder lijdt.
Doe wat aan je slordigheid!”

Mijn broer kon er ( als enige) helemaal niets van!
Dus zeurde hij bij mij om een gedicht of deed hij uiteindelijk op t laatste moment toch een poging. Dat werden dan gedichten van twee regels. Waar we met het hele gezin voor applaudisseerde: “Goed, hoor Frank! Geweldig.” Schaapachtig glimlachte hij dan….uh… “Volgende kado! Ik heb andere kwaliteiten.” En dát was een waarheid als een koe! We missen ze helaas nog elke dag.

Mijn kinderen hadden beide al snel het rijmvirus te pakken.
Mijn oudste moest vorig jaar het gedicht voor opa schrijven ( oei….).
Het was een meesterlijk gedicht, vol verwachting keek mijn zoon toe hoe zijn opa het voorlas. Mijn vader had de tranen in zijn ogen staan. Wat was hij trots op zijn kleinzoon! “Kijk: dát heb je nou van mij, gozer! Geweldig.”

Later, met de kleine kinderen van mijn broer werd het weer oppassen geblazen wat je schreef en zei maar lieten we de Sint langskomen met zijn pieten. De gezichtjes van die kleintjes , onbetaalbaar.
Mijn moeder rende heen en weer naar de keuken om haar goddelijke zelfgemaakte erwtensoep te halen en roggebrood met spek. De hele tafel stond vol met zelfgebakken speculaas en lekkernijen van marsepein en warme chocolademelk.
In ons enthousiasme waren we altijd veel te snel klaar met de kadootjes……
De hond speelde tussen de proppen kleurig inpakpapier.

IMG_5997.JPG
Dit jaar dus voor het eerst niets. Jammer, het is niet anders.
Stiekum verheug ik me op de tijd dat ik oma word….
Maar ik heb besloten om toch een beetje Sinterklaas te spelen.
Een aantal mensen die ons zo gesteund hebben dit afgelopen jaar, daar doe ik een kadootje door de bus en ik maak er een mooi gedicht bij!
En die erwtensoep, die eet ik lekker wel bij mijn ouders.