www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Doe mee met de Meisjes van Mooi!

 Met het aantal unieke bezoekers die onze blogs per maand aanklikken, zijn wij inmiddels niet zomaar een willekeurig website-tje meer. Elke maand komen er alleen maar meer volgers bij en dát geeft de kick én motiveert om gestaag door te blijven gaan. Toch is het best veel om – naast onze werkzaamheden –  elke dag weer een blog te kunnen plaatsen. Dussss….

Wil jij soms bloggen? Doe met ons mee!

We hebben al verschillende gastbloggers, maar zijn altijd op zoek naar meer mensen, die op regelmatige basis willen schrijven over hun werk, hobby of andere interessante feiten. Geen regeltjes voor onderwerpen of manier van schrijven, als het maar te maken heeft met onze niche “MOOI”!

Of ben je misschien ondernemer en wil je een netwerkblog in onze wekelijkse (goed gelezen) rubriek Mooi voor je netwerk? Stuur een blog van 300 tot 500 woorden, een paar unieke afbeeldingen, een profielfoto en wat informatie over jezelf

naar info@meisjesvanmooi.nl. Wij nemen zsm contact met je op!

Blogging is sharing what you love

Of misschien heb je een idee voor samenwerking, heb je een tip, een voorstel voor een product-review of andere feedback? Laat het ons weten, wij gaan er mee aan de slag. Of misschien wil je wel adverteren op onze website?  Bel 0623943402 of schrijf  een mail naar marjolijn@meisjesvanmooi.nl.

We kijken ernaar uit om van je te horen! Graag tot ziens, tot Mooi!

20140310-100924.jpg


2 reacties

De Poort van Muiden

20140321-202825.jpg

Herinner je mijn blog over Co.Boost nog, waarin ik het had over een nieuw te openen restaurant in Muiden? Ik was daar met Ellen en onze buuf, die er een kleuradviesje had gegeven. Dat restaurant gaat nu bijna open en is van mijn buurman en (sappig detail) collega Ellen’s verloofde..

Wim Siegenthaler, horecaman in hart en nieren, opent op 1 april a.s. de deuren van ‘Restaurant De Poort van Muiden’.
Wim kreeg een klassieke horeca opleiding in Hotel de l’Europe. In de loop der jaren heeft hij enorm veel werkervaring opgedaan bij verschillende restaurants en hij runde 16 jaar lang, met veel succes, zijn eigen zaak ‘Jan en Alleman’ in Kortenhoef. Na even een tijdje wat andere dingen gedaan te hebben, ging het toch weer kriebelen.. Aan de Amsterdamsestraat, naast taveerne de Mol te Muiden, vond hij een uniek pandje met hele fraaie stijlelementen. Dit is dus de plek waar het vanaf dit weekend allemaal moet gaan gebeuren…

Vol passie vertelt Wim over zijn nieuwe toko;
‘Een Franse keuken met fusion invloeden.. Op de kaart voor elke portemonnee wel een gepast gerecht ; een portie saté, een lekkere biefstuk maar ook culinaire fijnproevers zullen volop aan hun trekken komen. Verrassend op het logo de tekst : “de Poort van Muiden voor drinken, eten en drinken” .. Jaja, je leest het goed… Lekker ontspannen wat drinken, vóór, tijdens en na het eten in een sfeervolle ambiance.’ Klinkt goed, toch?

Dit weekend alleen voor diner en vanaf 1 april a.s. open voor lunch, diner en borrel met eventueel een bittergarnituurtje..

Restaurant de Poort van Muiden
Amsterdamsestraat 26
1398 BL Muiden
Tel: 06 5533 8336

Wij hebben ons jaarlijkse teamavondje dit jaar meteen gepland ; heerlijk met zijn vieren uit eten bij de Poort van Muiden. Wim kennende, zal hij er alles aan doen om ons een heerlijk ‘uitje’ te bezorgen!

20140321-203145.jpg


1 reactie

Over netwerken gesproken..

Afgelopen vrijdag ging ik met collega Ellen én onze buuf van Mooi, naar een nieuw te openen restaurant in Muiden. Onze buuf, de interieur ontwerpster, was gevraagd voor een kleuradvies op de muren van het etablissement maar daarover later meer.. Na afloop liepen we terug naar de auto en hadden eigenlijk best zin in een kop koffie. Lang hoefden we niet te zoeken want daar was het pas geopende…Co.Boost!

We werden meteen hartelijk welkom geheten door de initiatiefneemster Daniëlle Westerweel, die ons uitgebreid uitleg gaf over de mogelijkheden bij Co.Boost waar je kunt flexwerken, shoppen en netwerken onder het genot van een heerlijke kop koffie.

Bij binnenkomst kwam het bij mij een beetje over als een concept store.. Overal zie je hangvitrines (die je als ondernemer kunt huren) met sieraden, tassen, kleding en design hebbedingen. Geweldige foto’s en schilderijen aan de muur, een coffeebar in het midden van de zaak en daaromheen flexibele werkplekken, waar twee dames achter hun laptops zaten te werken en met elkaar te netwerken.

Naast heerlijke koffie en thee, kun je er ook tosti’s en broodjes bestellen. De ‘shop’ is open op: maandag t/m vrijdag van 08.30-15.00. Zaterdag en zondag van 11.00-15.00 uur. Werken kan tot 17.00 uur. Ook bestaat de mogelijkheid om de ruimte na sluitingstijd te huren voor vergaderingen, presentaties, etc.

Ik heb mijn ogen uitgekeken. Wát een leuk concept in een ‘ondernemende’ gemeente als Muiden! Dus ben je op zoek naar een kado voor een ander of jezelf, zoek je kunst, een flexibele werkplek of heb je zin in koffie en wil je anderen ontmoeten.. Co.Boost is de plek voor een ” coffee work shop”. Absoluut de moeite waard om eens een kijkje te gaan nemen en te werken aan je netwerk 😉 http://www.coboost.nl

20140303-150622.jpg


Een reactie plaatsen

Doordenken..

Een tijdje geleden schreef Marjolijn een blog over een moeder uit het dorp die haar zoon een nier schonk. Dat deed mij terugdenken aan een tijd, alweer lang geleden, in mijn vorige carrière. Ik werkte in het AMC op de afdeling longziekten en opeens ging je aan bepaalde aandoeningen niet meer automatisch dood maar kwam de experimentele mogelijkheid van een longtransplantatie. De criteria waar je als patiënt aan moest voldoen waren streng! Eigenlijk kwam het er overdreven gezegd op neer dat je binnen een jaar aan je aandoening moest overlijden maar een conditie van onze Sotsjischaatsers moest hebben…. En voor dat laatste kwam ik in beeld, het behouden wat je had en het liefst verbeteren.

En dan komt het beeld weer op mijn netvlies van ‘mijn’ eerste transplantatie patiënt: Mw E , een vrouw van 42, met twee puberzonen en in scheiding met haar echtgenoot omdat hij haar benauwdheid niet aan kan zien.
Ze heeft een ernstige erfelijke vorm van emfyseem die verergerd word door roken. Als ik haar ontmoet zie ik een slecht verzorgde vrouw, ernstig benauwd en continu zuurstofafhankelijk. Ze is somber en klagerig, en moeilijk te motiveren (niet helemaal onbegrijpelijk als douchen en aankleden je al zoveel energie kost als het beklimmen van de Alpe d’Huez, en dan komt er iemand langs die zegt dat je moet lopen, fietsen en roeien…). Ze is meer opgenomen op de afdeling dan thuis omdat het met alle spanningen daar teveel energie vergt om thuis te zijn…
Na veel discussiëren komt ze op de lijst (roken), en gelukkig komt ze aan de beurt voor ze overlijd.

Toen de longen waren aangeslagen kwam ze langs op de afdeling, het ging thuis zo goed met haar dat opname niet nodig is, en mijn ogen vielen uit hun kassen. Ze was vrolijk, lacht veel, zag er fantastisch uit, ze genoot van het leven en was niet meer benauwd, en leek in geen velden of wegen op de vrouw die ze was toen ik haar ontmoette. De zonen, die extra dwars waren toen ze dachten dat ze zou overlijden en zij verder moesten zonder moeder, waren lief en vooral zorgzaam. Haar man was vertrokken en ze had het goed alleen met haar kinderen. De klagerige sombere vrouw was veranderd in een sterke vrouw, mooi door haar kracht!

Maar waarom dit lange verhaal? Deze ervaring was onmogelijk geweest als er niet een donor was geweest die zijn/haar longen na overlijden af had willen staan. En dat geldt voor al die 1000-en mensen die wachten op een donororgaan! Hun leven hangt af van een ander die zijn organen afstaat na zijn dood! Veel mensen geven als argument dat artsen niet genoeg hun best voor je zouden doen als ze weten dat je donor bent… Maar ook uit eigen ervaring weet ik dat het gesprek over donorschap en donatie pas gevoerd wordt als de strijd verloren is. Pas na het overlijden van iemand word gevraagd of diegene donor is en of de familie/nabestaanden dat zouden willen.

Daar komt ook die eigen ervaring ter sprake. Mijn vader kwam in 1995 om bij een auto-ongeluk en wij wisten dat hij donor wilde zijn. Voor veel vitale organen was het al te laat maar huid en hoornvliezen konden nog wel!
De wetenschap dat er mensen zijn die weer kunnen zien dankzij hem, of die minder pijn hebben bij brandwonden is voor mij een troost geweest in die tijd! Het gaf toch iets positiefs aan zijn volstrekt zinloze overlijden!

Kortom, denk nog eens na over donorschap!! Natuurlijk is ieder argument om het niet te doen een goede, maar het zou zo zonde zijn als er niets gebeurd alleen omdat je er nooit over hebt nagedacht! https://www.donorregister.nl/uwregistratie/

20140302-175010.jpg