www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Hello mirror, guess my age..

Ik ben dol op de HEMA. Overzichtelijk, betaalbaar, trendy maar ook een beetje conservatief. Ik winkel er graag. Hun cosmetica afdeling vind ik geweldig: Huid, haar, make-up.

Ik testte 2 weken hun dagcrème. Grappige naam : Hello mirror, guess my age.
Er zijn in deze serie een aantal crèmes voor verschillende leefdtijds categorieën. Van 30+ tot 60+

foto

Ik kocht de crème voor 50+én de 60+ versie ( slik😩).
Nette verpakking, de wand van de pot (50ml) is van binnen gecoat dus is de crème langer goed te houden.  Staat ook nog eens leuk op je badkamer planchet. Geur is licht, prima. Overheerst niet en zal weinig allergische reacties teweeg brengen. De crème smeert lekker uit, niet te vet en voelt voedend aan. Trekt snel in. Plakt niet. Er zit een spf ( zonbeschermer) in factor 10.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik weinig verschil tussen de producten merk, 40/50 versus 50/60. Maar ik merk wel dat het een prima dagcrème is voor een hele redelijke prijs. ZES EURO VIJFTIG!
En als je snel bent: 2 voor de prijs van 1!
Zowel in de winkel als online te koop


1 reactie

’t Zal je maar gebeuren..

Het moest er een keer van komen: de operatie. Een ‘vrouwenkwaal’ , zo noem ik het maar even. (Niemand zit te wachten op een hele uitleg over mijn mankementen,laten we zeggen dat het baren van kinderen zo z’n sporen kan achterlaten😨 Maar dat is niet waar ik het in deze blog over wilde hebben).

2015/01/img_6663.jpgWe moeten opereren, dat was de uitkomst van mijn gesprek met de arts na wat getuur op de röntgenfoto’s. Ik schrok, deels omdat dat altijd eng is en deels omdat ik dacht: Shit, hoe moet dat nu met mijn salonwerkzaamheden. ZZPer, dus: geen werk, geen geld verdienen! Hoe regel ik het thuis? Ik voelde een klein paniekje op komen.
Hoelang ben ik uit de running, vroeg ik de arts. Nou, 3 tot 6 weken, reken daar maar op, mevrouw. ( Waaaah… Had ik maar een vaste baan, dacht ik. Kon ik me ziek melden!) En, sprak ze streng, begin niet te snel want dan krijg je spijt. Er volgde een uitleg over de ingreep.Een datum geprikt, en alle info keurig opgestuurd gekregen.

Ik bedacht me dat ik in elk geval moest zorgen dat ik mijn vaste, trouwe, lieve salonklanten niet voor gek mocht laten lopen met uit z’n krachten gegroeide wenkbrauwen, behaarde bovenlippen en een verwaarloosde huid. Ze zijn me dierbaar, deze dames en een enkele heer.
3 dagen voor de operatie heb ik dus van ‘s’ochtends 10 tot s’avonds 10 gewerkt. Iedereen kon in elk geval 3 tot 4 weken gewoon netjes de straat op. Ze leven allemaal zo met me mee,
H💕rtverwarmend. Bloemen, cadeautjes, echt geweldig!
Eten voor mijn gezin vooruit gekookt, ingevroren, check!
Mijn moeder gevraagd bij te springen, check! Mijn buurvrouw gevraagd de hond uit te laten, check!
Het huis spick en span schoongemaakt, check!
Nachtponnen(😩) gekocht en grote witte onderbroeken, check!
Nagellak er af, alles netjes scheren, check!
Restte me alleen nog mijn tas in te pakken.

Afgelopen donderdag moest ik me nuchter melden in het Flevoziekenhuis. 11.45 sharp.
Aldaar werd ik geïnstalleerd op een bed, ondervraagd door een strenge verpleegster, bloed geprikt, groen operatie jasje aan en kreeg een bekertje vol pillen om te slikken. Heerlijk, ik gaf me over aan de tranquillizers. Tralalala☺️. ( mag ik een handje mee naar huis?)
2015/01/img_6661.jpg
Het was zo slecht nog niet! Toch had ik flink de zenuwen, narcose, onzekerheid over de pijn na de operatie. Kortom: blij als het eindelijk voorbij zou zijn!
Na 2 uur werd ik met bed en al de pré operatieve kamer ingereden. Tussen alle andere patiënten die eveneens half stoned en allemaal met t zelfde groene operatie schortje aan en onflatteuze badmutsje op lagen te wachten.

Infuus werd aangelegd. De een na de andere patiënt werd ter operatie gebracht😥. Ik vond het lang duren…..vermande mezelf. Geef je over, El! Wachten, wachten.. Na 1.5 uur begreep ik waarom..

Mevrouw, het spijt ons erg maar er is een spoedgeval tussen gekomen.
De vreselijk aardige arts-assistente kwam het me zeggen.
Huh??? Reageerde ik, halfsoezend. Ik wacht wel even hoor. Lig hier wel prima.
Nee, mevrouw, u kunt weer naar huis.
We gaan een nieuwe afspraak inplannen! Helaas, het is niet anders.
Ineens werd ik helder, tranen schoten in mn ogen. Wát????
Arts-assistente haastte zich naar het spoedgeval en ik bleef volkomen beduusd achter. Met bed en al werd ik weer naar boven gereden , kon mijn liefje bellen om me op te halen. Kastje weer leeghalen, groen hesje uit, aankleden en in de auto…

Nou ja!IMG_6662 Aanstaande dinsdag mag ik weer. Het hele circus opnieuw ondergaan. Hopen dat het deze keer wél doorgaat.

Wat mij zo stoort hieraan:
1- ik heb hierdoor 3 werkdagen cq inkomsten gemist.
2- waarom kan ik wél overwerken voor mijn klanten en een chirurg niet voor zijn patienten?(óf is er een andere chirurg opgeroepen).
3- om 3 tot 6 weken je werk niet te kunnen doen én je gezin door te laten draaien is voorbereiding nodig, best veel. Zou men zich dat realiseren in zo’n ziekenhuis?
4- een operatie is best eng, je maakt je druk van te voren. Er zou best iets mis kunnen gaan.
Je leeft er naar toe emotioneel. Wat een domper als het dan gecanceld wordt.
Ik hoop van harte dat ‘het spoedgeval’ goed geholpen is en er bovenop komt.. Dan heb ik er tenminste vrede mee.
Aanstaande dinsdag is het zover, keep you posted!


Een reactie plaatsen

Wat heb jij in je tas?

Wat mijn favoriete produkten in mijn handtas zijn? Wat een vraag!

Als je mij vraagt wat ik nou absoluut onmisbaar vind in mijn ( rommelige) handtas dan noem ik er hier een paar:
Visine oogdruppels (alleen verkrijgbaar in Amerika, why???) , it gets the red out, staat er op. Als je rode, moeie ogen hebt, druppeltje erin en het werkt perfect. Prachtige glanzende ogen in een ogenblik.😜
Een plat hard schuin penseel ( bij de HEMA hebben ze tegenwoordig prachtige kleine penselen) en een doosje matzwarte oogschaduw van Mac.
Ik breng het nat op als eyeliner. ( geen water: beetje spuug!) Iets minder harde lijn en een beetje ‘overdag smokey’.

Een 24 hour Superstay lipstick van Maybeline, blijft gegarandeerd de hele dag zitten.
Ik gebruik niet de bijgeleverde gloss, wordt het korrelig.
Een oranje roze blush van Mac, voor een gezond blosje. Doet echt wonderen.

Mascara, ook Maybeline, blacker than black.
Een vijlblokje van De Big Bazar, voor mijn nagels, niets zo irritant als een haak aan je nagels.
Mijn telefoon, mijn portemonnee en mijn ( hele grote) agenda.
Een paar wattentipjes en paracetamol én mijn tassenhanger die ik kreeg van een hele lieve trouwe klant/ vriendin.

Ik ben zo benieuwd wat jij onmisbaar vindt in je tas?
Vertel! Laat t ons weten.

IMG_5050.JPG


4 reacties

Voetbal…. Ik heb er niks mee!

Terwijl ik deze blog schrijf, kijk ik uit op de vlaggetjes die mijn buren over de straat heen hebben gespannen. Plastic en elke ochtend denk ik dat het regent door het geluid wat ze maken in de wind.
Mijn voetbalhaat vond z’n oorsprong in mijn vroege jeugd. Met één tv en een enorm fanatieke vader gingen sportprogramma’s altijd! voor op de uitzendingen die ik heel graag wilde zien: Avro’s TopPop , yeah!

Mijn vader vloog bij de KLM als purser en was heel vaak onderweg. Ik denk dat ik heus heel vaak wél mijn favoriete programma kon zien maar de herinneringen aan al die keren dat de knop rücksichtslos werd ingedrukt ( ja, dat was toen nog, lieve kijkbuiskindertjes, geen afstandsbediening en maar twee netten!!!) die zijn mij als een waar trauma bijgebleven.
Aan mijn 7 jaar jongere broertje had ik ook niks want die voetbalde zelf als de beste bij de club van Muiderberg en mocht zelfs twee keer meevoetballen voor de selectiewedstrijden van Ajax. ( quote: had ik maar beter m’n best gedaan toen…)
Dussss… Midden in het optreden van The Rubettes ging het net op : tadadadaaaaaa ….Studio Sport. Woedend was ik dan! En ging mokkend naar m’n kamer. Mijn moeder probeerde dan te sussen maar ik was boos en dat was het einde van een gezellige familie avond.

Tot op de dag van vandaag heb ik een aversie tegen de wereld van het voetbal. Het hele land staat op zijn kop als oranje speelt, bedrijven gaan eerder dicht, files als er om etenstijd gespeeld wordt door ‘onze jongens’.
Ik kan me mateloos opwinden over de ridicule bedragen die in het voetbal omgaan, 22 jarige snotneuzen in auto’s van twee en halve ton, voetbal vandalisme, jankende, zichzelf ter aarde stortende spelers die niks blijken te mankeren en het aller aller ergste vind ik:
Het oeverloze geouwehoer op tv! Na- én voorbeschouwingen, eindeloze ‘als/dan gesprekken’. Het gaat maar door!
Meneer van Gaal die als een held op de schouders wordt gedragen maar die altijd onvriendelijk en bot reageert .( terwijl het toch gewoon bij zijn goedbetaalde baan hoort om een journalist te woord te staan).

Ik werk dan ook gewoon op voetbalavonden, als dat zo uitkomt.
En ik merk dat er ook vrouwen zijn zoals ik want mijn avonden zijn dan bomvol. Samen lekker klagen over de voetbal hysterie.

Het enige wat ik leuk vind, zijn de facebookgrapjes en de Whatsapp berichten die ik meteen na de wedstrijd ontvang. Meesterlijk grappig vaak en heel erg leuk gevonden. Die post ik dan en stuur ze rond. Dát dan weer wel!

Dit YouTube filmpje vond ik echt geweldig en uit de oude doos, dus toch een beetje TopPop Yeah!!