www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


2 reacties

Het Kerstgevoel van Claudia

kerstbooomlr

Kerstboom aan de sluis, Muiden Foto©Claudia Otten

Als ik heel eerlijk ben had Kerst een lange tijd niet zoveel betekenis voor mij. Dat komt denk ik deels door mijn onconventionele en atheïstische opvoeding en deels doordat Kerst altijd zo erg om eten draaide (niet bij ons thuis overigens) en daar had ik niet zoveel mee. Natuurlijk houd ik van lekker eten maar “lekker en uitgebreid koken” is niet zo aan mij besteed. We hadden thuis wel een boom, totdat wij het huis uit gingen, daarna vonden mijn ouders het niet meer nodig. Tussen mijn twintigste en dertigste heb ik er dan ook niet heel veel aan gedaan. Sterker nog, ik meende altijd cynisch te moeten doen over Kerst. Zag er ook altijd tegenop. Ik herinner me dat mijn zus en ik als kind het optuigen van de kerstboom wel erg leuk vonden en vooral de “echte” kaarsjes vond ik gezellig. De geur van de kaarsen vermengde zich met de geur van de boom en de kerstkransjes van koek en chocola. Maar er moest een emmer water naast de boom staan voor het geval er een tak in brand zou vliegen. Nu is zoiets ondenkbaar, dat risico nemen wij niet meer. Maar voor mijn ouders waren die moderne lampjes iets burgerlijks waar zij niet aan deden. Wij gingen meestal kaasfonduen. Mijn oma kwam, want zij kon dat heel goed maken. Ze had een speciaal recept, maar het was altijd de vraag of het zou lukken; vaak was ze een ingrediënt vergeten. Ik kan me niet herinneren dat het ooit niet lekker was, alleen hadden we soms heel veel dikke draden op het eind. Maar dat vond niemand erg, behalve mijn oma.

Foto©Claudia Otten

Nu ik zelf een dochter heb die Kerst heel erg leuk en vooral gezellig vindt, gaat het bij ons toch een beetje anders. Ze mag altijd kiezen, Kerst of Sinterklaas en ze kiest altijd voor Kerst. Er moet ieder jaar een boom komen, met een heleboel cadeautjes eronder. Tijdens het optuigen draaien we “Ella wishes you a swinging Christmas” en er hangt altijd een Amerikaanse rode kerstsok met haar naam erop die ze van mijn zus (die in Florida woont) heeft gekregen. Er moet een kerstdiner bereid worden, liefst een kip of kalkoen met alles erop en ‘r aan. Ze leest de Donald Duck en kerst moet zo zijn zoals in de Donald Duck. De dagen vooraf kijken we de ene cheesy kerstfilm na de andere, van “Call me Claus” tot “Santa Buddies” en gek genoeg roeren die films mij meestal tot tranen. Cocoonen op de bank met huissokken aan. Mijn ouders kunnen zich niets burgerlijkers voorstellen, maar ze komen wel altijd en nemen lekker veel cadeautjes mee. Wij hebben geluk dat ze er nog zijn en dat ze gezond zijn, zodat we weer nieuwe mooie herinneringen kunnen maken. Als ik dan zonder sentimenteel te willen zijn iets bij Kerst zou moeten voelen dan is het dat het, denk ik.

kerst2lr

Foto©Claudia Otten

 


2 reacties

Christmis spirit 4 – heimwee naar vroeger

Van de week zat ik eens na te denken over de zogenaamde ‘Christmas Spirit’. Ik versier mijn huis, plan de kerstdagen, verzin een leuk kerstmenu maar als je me diep in mijn hart kijkt, heeft kerst voor mij de glans een beetje verloren.

Vroeger werd kerst bij mijn ouders thuis heel uitbundig gevierd. Veel versieringen, de tafel altijd vol met familieleden en aanhang, heerlijke dinertjes, gezellige ontbijtjes en overdag ‘uitbuiken’ met een boek, een spelletje pesten, sjoelen of een kerstfilm op tv. Kneuterig misschien maar wat hebben we altijd gelachen met elkaar op dit soort dagen. Later trouwde mijn zussen, kwamen er kinderen en werden er fijne buffetjes door mijn vader gemaakt omdat de tafel veel te klein was voor het gezin van destijds 20 man sterk.

IMG_6201.JPG

Mijn vader had een absolute specialiteit: een overheerlijke zalmcocktail. Als ik er over schrijf, voel ik mijn smaakpapillen in een verheerlijkte kramp schieten. Ken je dat? Eten van vroeger kunnen ruiken of proeven, terwijl je niets in je mond of voor je neus hebt? Ik heb die cocktail vaak na proberen te maken maar ik zweer je, ’t proeft nooit meer zoals vroeger.

Toen iedereen het huis uit was, werd het allemaal anders omdat een van ons altijd wel bepaalde kerstverplichtingen had. Toch hebben we lang geprobeerd één dag met elkaar door te brengen. Tot het vijf geleden allemaal te veel werd voor mijn ouders en ze liever samen thuis wilde blijven. Een dag bij één van ons vonden ze meer dan genoeg en oud en nieuw gewoon met zijn tweetjes. Heel jammer want dat betekende meteen het einde van een oude, vertrouwde traditie.

Na het verlies van mijn moeder, twee jaar terug, kwamen we er namelijk achter dat we eigenlijk ook in een klap onze vader kwijt waren. Hij was in korte tijd enorm veranderd en raakte door zijn vergeetachtigheid stukje bij beetje ook delen van zichzelf kwijt. Een afschuwelijk proces voor hem maar ook voor ons als kinderen en kleinkinderen. Een wreed afscheid van wat ooit was en de wetenschap dat niets meer hetzelfde zou zijn.

Zeker met feestdagen blijft het lastig.. Natuurlijk doe je vrolijk mee voor je omgeving maar als je me diep in mijn hart kijkt, is voor mij de Spirit totaal uit Christmas verdwenen en wat over blijft is nostalgie..

IMG_6200.JPG