www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Het roer gaat om!

2014 was voor mij – professioneel gezien – een bijzonder jaar
Je start met een ‘cursusje’ om meer te leren over social media en online zoekresultaten en binnen een jaar heb je er een tweede bedrijfje én twee goedlopende blogsites bij..

Natuurlijk kun je dat niet allemaal alleen. Netwerkbouwers run ik samen met Barbara Mounier, Mantelzorgelijk met Barbara en Claudia Otten en de salon natuurlijk met mijn lieve collega ZZPers Joan, Hanneke en Ellen.
2015/01/img_6724-0.jpg
Zeker toen alles tegelijk begon te lopen, een hele klus. Ik heb maanden gehad, dat ik om 8 uur ’s ochtends begon en om twee uur/half drie ’s nachts mijn bed in rolde. Dat hou je niet vol, dus het roer moest om!
Tijdens de kerstvakantie ben ik eens goed gaan nadenken wat ik kon veranderen om alles te kunnen blijven doen, zonder mezelf – maar ook mijn gezin – voorbij te lopen.

Toen ik met Netwerkbouwers begon, had ik al besloten dat ik de salonwerkzaamheden in ieder geval met 50% zou terugbrengen. Veel klanten vroegen: “Je houdt er toch niet mee op? Tuurlijk niet! Ik vind het werk en mijn klanten veel te leuk maar weet ook dat ik fysiek – door mijn whiplash – niet 40 uur per week, achter elkaar handen en voeten kan blijven doen.
Werken in de salon en voor Netwerkbouwers levert geld op maar bloggen zoals ik deed niet.. Zeker als je dagelijks blogt, gaat er veel tijd inzitten, dus dát moest echt anders.

Mantelzorgelijk is iets maatschappelijks en iets dat ik van mezelf MOET doen. Puur omdat ik denk dat iedereen uiteindelijk ‘ooit’ mantelzorger zal zijn voor een dierbare en dat het dan verdomde handig is als er een goedlopend platform is, waar je terecht kunt met al je vragen of tips. Dát is dus een taak waarvan ik denk: doorgaan. No doubt! Dat kan ook gemakkelijk omdat ik het niet in mijn eentje hoef te doen. Bar is echt een kei en een fantastische redacteur!
/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2015/01/img_6494.jpg
Meisjes van Mooi is vorig jaar begonnen als ‘projectje’ voor een cursus. Ik dacht destijds; wat als ik het koppel aan de salon? Niet wetende dat het zo’n succes zou worden ( met 12K bezoekers per maand) en dat ik mijn collega’s meetrok in iets waar zij helemaal geen weet van hadden. Maar ze deden het – ieder op hun eigen manier – vol overgave. Bloggend, delend, promotend.. Echt geweldig hoe dat ging. Ik ben ze er stuk voor stuk heel dankbaar voor. Toch heb ik heel wat moeten leuren, om elke dag iets te plaatsen: met name Vic en Lot hebben mij meermaals uit de brand geholpen. Echt heel lief.

Maar nu, na een jaar denk ik dat ik er goed aan doe om het bloggen los te koppelen van de salon en me op deze site voornamelijk bezig te houden met mijn eigen niche: bloggen en vloggen over alles waarmee je handen en voeten kunt verfraaien.
Ellen was echter meteen zo enthousiast over mijn plan dat ze zei: count me in! Daar ben ik ongelofelijk blij mee want Ellen is een vakvrouw pur sang , als het aankomt op huidverzorging en visagie. Samen zullen we vanaf nu – op onze eigen wijze – bloggen en vloggen over producten, behandelingen, trends, DIY projecten, you name it. We willen zoveel mogelijk kennis  delen. Vanaf volgende week niet meer elke dag maar ieder – per week – ééntje.image

Natuurlijk blijven we dit jaar doorgaan met de wekelijkse Mooi voor je netwerkblog. Er zijn echt nog zo veel leuke ondernemers binnen ons netwerk en wij vinden dat we ze hier een hele MOOIe etalage kunnen bieden. We hopen uiteraard dat jullie ons – zoals voorheen – blijven volgen. (Natuurlijk schrijven we ook nog wel eens over persoonlijke zaken.. wink wink) maar niet meer dagelijks. Dat is nu echt wel mooi geweest!

P.s. onze mooie nieuwe banner voor deze site, werd zondagmiddag gemaakt door Claudia Otten. Enorm bedankt voor je hulp Clau, we zijn er ontzettend blij mee!!

Advertenties


1 reactie

Het kerstgevoel van Barbara: Heiligabend

Vanavond is het zover. Na een maand van voorbereiding, voorpret en de nodige kerststress… is het eindelijk kerstavond! Of zoals de Duitsers het noemen: ‘Heiligabend’. Als kind van een Duitse moeder ben ik opgegroeid met een heleboel kersttradities. De decembermaand zit propvol: van kerstkoekjes bakken en strooien sterren knutselen tot kerstmuziek oefenen en uitgebreid kerstpost schrijven.

Oh, en vergeet de kerstliedjes, kerstgedichten, kerstmarkten en het kerstmenu niet! Kerst is een serieuze aangelegenheid in Duitsland. En daar geniet ik ieder jaar met volle teugen van. Vanavond is het hoogtepunt: Heiligabend.

Weihnachten 1

Sinds ik me kan herinneren, gaat alles op Heiligabend ieder jaar precies hetzelfde. ’s Ochtends rennen de kinderen naar beneden: het laatste deurtje van de Adventskalender openmaken. Aaah, een extra groot chocolaatje! Daar kun je het dan ook meteen de hele dag mee doen, want de 24e zijn ouders veel te druk om op zoiets simpels als een boterham te letten.

Moeder staat met verhit hoofd in de keuken – de voorbereidingen van het grote kerstmaal op de 25e lopen op hoogtoeren. Vandaag, de 24e, zal er weinig gegeten worden, maar morgen staat er een gans op tafel. Vader is… ja, waar is vader eigenlijk? Nu je er over nadenkt, heb je hem al dagen niet gezien. Hij komt ’s avonds laat binnen en rommelt wat in de gangkast (op slot) en verdwijnt dan achter de gesloten deuren van de woonkamer.

De hele dag hangen de kinderen maar wat rond. Het wachten is zó saai – en dat is echt een onderdeel van het feest. Eind van de middag trekt iedereen zijn feestkleren aan. En dan, rond een uur of vijf, rinkelt er een belletje. Of eigenlijk moet ik zeggen: klinkt er een klokje! Dat is het teken dat je eindelijk naar beneden mag, de woonkamer in.

Alle lampen zijn uit. De deur gaat open… en daar staat de kerstboom! (Traditioneel zie je de boom voor het eerst op kerstavond zelf. Dus dáár was vader de hele tijd zo druk mee…) De boom, stralend, in het licht van echte kaarsen. Versierd met zelfgemaakte sterren en kleurige ornamenten, resultaat van generaties geknutsel en kerstmarktjes afstruinen. Op alle tafels staan branden kaarsen. Onder de boom: een stapel kadootjes, in prachtige pakjes. Wat een gezicht!

Weihnachten 2

Maar denk je dat je nu meteen mag uitpakken? Zeker niet! Nu begint het ‘kerstprogramma’. Iedere Duitse familie heeft zijn eigen invulling en tradities, maar op 24 december gaat het er toch in bijna alle huiskamers bij onze Oosterburen hetzelfde aan toe:

Eerst komt er een eenvoudige maaltijd op tafel, vaak ‘Kartoffelsalat und Würstchen’. Inderdaad: op kerstavond eet je een simpele salade en een knakworstje. (Het traditionele familie-eten, met 10 man rond de gans, dat is dus morgen.)

Dan begint de viering. En denk niet dat je in vijf minuten klaar bent: de meeste families gaan samen uitgebreid kerstliederen zingen, de kinderen zeggen kerstgedichten op en spelen iets kerstigs op de blokfluit, viool of xylofoon. Samen leest de familie het kerstverhaal voor, en of je nu diep gelovig bent of helemaal niet, je weet precies op welk moment in het verhaal moeder een traantje weg zal pinken…

En dan, als de ‘engelen zingen’, wenst iedereen elkaar een gelukkig kerstfeest. Met een kus op de mond en een diepe blik in de ogen. En nu…. kadootjes! Met veel aandacht voor elkaar en de gever. Voor de meeste kinderen is het overigens een beetje vaag, of ze hun pakjes nu van de kerstman, het kerstkind of toch van tante Lieselotte krijgen. (Mijn dochter denkt geloof ik dat Baby Jezus haar verlanglijst heeft goedgekeurd.) Maar één ding staat vast: de ‘Bunte Teller’, tot de nok toe gevuld met koekjes, chocola, mandarijnen en noten, die krijg je van mama.

Terwijl de ouders elkaar een glaasje Glühwein inschenken, liggen de kinderen met een snoet vol chocola onder de bank met hun Playmobil Piratenschip te spelen. Over een uurtje begint de kerstnachtdienst.

Was het maar vast vanavond… ik wens je een gelukkig kerstfeest!

Frohe Weihnachten!