www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Ook aan mooie dingen komt een eind – door Joan

Helaas komt ook aan mooie dingen een eind! 

GoodbyeJammer genoeg neem je in je leven niet alleen maar positieve beslissingen, helaas word je nog wel eens voor een voldongen feit geplaatst. Zo ging het ook het ook met mijn beslissing om te stoppen met masseren bij Mooi! Na maanden tobben en weer proberen heb ik toe moeten geven dat mijn handen niet meer mee willen in de vaart der volken…  Balend heb ik moeten erkennen, dat ik iets wat ik bijna 5 jaar met enorm veel plezier heb gedaan, niet meer kan doen gewoon omdat het pijn doet. En zonder handen geen massages. Maar zonder massages geen Mooi, geen leuke en fijne klanten en geen geweldige collega’s. Kortom het heeft wat tijd gekost om zover te komen…

Gelukkig reageerden die geweldige collega’s geweldig en die leuke en fijne klanten leuk en fijn èn wordT mijn werkruimte overgenomen door 2 fantastische nieuwe, leuke, sterke, lieve vrouwen: Shannon en Ria!

Shannon is een enthousiaste jonge schoonheidsspecialiste, en zij gaat Mooi versterken met permanente make up, wimperextensionsbodywaxen en schoonheidsbehandelingen.

Ria is mijn leeftijd en helemaal thuis in de Thai Massage! Een zeer kundige dame met enorm veel kennis en gevoel voor haar medemens en haar vak. Altijd bezig met bij-en nascholen, dus zeker niet iemand die maar wat doet.  Hoewel wij heel verschillend zijn qua persoon en massagetechniek komt de manier van werken wel sterk overeen. Zij is iemand aan wie je je makkelijk en vol vertrouwen overgeeft! Kortom haar eerste klant is binnen!

Tot 1 juli wordt het druk bij Mooi want tot die datum ben ik er nog, maar Shannon en Ria komen alvast meedraaien. Dus grijp je kans en maak alvast een afspraak: Shannon 06-57576557, Ria 06-40740050

20140410-174822.jpgLieve dames, ik hoop dat jullie het net zo geweldig gaan krijgen als ik het heb gehad! Heel veel succes! 


Lieve Marjolijn en Ellen, bedankt voor alle fijne jaren en heel veel succes met Mooi! Hanneke bedankt voor alle fijne jaren en heel veel sterkte met werken vanuit huis en alle lieve klanten van Mooi bedankt voor de Mooie tijd en onuitwisbare herinnering, ik zal jullie missen!

Liefs,

Joan

Advertenties


2 reacties

Elk einde heeft een nieuw begin

Zo werk je jaren intensief samen en ineens is alles compleet anders.. Nu steeds meer klanten op de hoogte zijn gebracht, willen we de geruchtenmachine een beetje indammen en liever zelf vertellen wat er de afgelopen weken bij Mooi Muiderberg speelde: 

 

Een paar weken geleden vertelde Joan dat ze met haar werkzaamheden bij Mooi massage zou stoppen. Niet omdat ze het niet meer leuk vindt om haar klanten van nare kwaaltjes af te helpen maar omdat het voor haar zelf – fysiek – te zwaar is geworden. Na elke massage kreeg Joan meer en meer last van haar handen en dan zit er maar één ding op en dat is stoppen want je kunt moeilijk zonder handen masseren. Een logische stap dus, hoe jammer ook. Han, El en ik baalden dan ook enorm want daarmee verliezen wij niet alleen een lieve maar zeker ook een hele vakkundige collega. Het nieuws sloeg letter en figuurlijk in als een bom!

En dat een bom soms nare gevolgen kan hebben, bleek wel uit het feit dat – terwijl Ellen en ik druk aan het bedenken waren hoe we verder moesten – Hanneke op een heel andere manier bezig was met het vertrek van Joan. Na een week nadenken over haar toekomst, was zij eruit en heeft besloten ook te stoppen met haar werkzaamheden in onze salon en – met haar bestaande klantenkring – te verhuizen naar een daarvoor speciaal ingerichte werkplek aan huis. Ellen en ik vinden het heel jammer dat Han ons gaat verlaten maar respecteren die beslissing uiteraard.

Wel werden we meteen met ons neus op de harde feiten gedrukt: Want hoe nu verder? Was er voor ons nog wel een mogelijkheid om dit leuke concept – wat we 13 jaar geleden samen in Muiderberg begonnen zijn – voort te zetten? De meeste van jullie weten, dat wij beide niet snel voor één gat te vangen zijn maar waar haal je in korte tijd twee nieuwe collega’s vandaan, die – qua werkzaamheden – ook nog eens aansluiten op hetgeen wij in de salon te bieden hebben. Alles wat we nodig hadden was ‘tijd’ en gelukkig werd dat ons door Han en Joan gegund.

Een rondje ‘mooi voor je netwerk’ deed wonderen! Binnen twee weken hebben we niet 1, niet 2, niet 3 maar zelfs VIER nieuwe collega’s gevonden! Dit maakt dat vanaf 1 juli a.s. ons aanbod nog uitgebreider zal worden.. Maar daarover op een ander tijdstip meer 😉

Ellen en ik betreuren het vertrek van onze lieve en vertrouwde collega’s enorm maar zijn tegelijkertijd natuurlijk ook heel blij dat we gewoon verder kunnen met onze ‘alles onder één dak’ salon voor handen, voeten, huid, massage en meer. Joan en Hanneke zullen t/m juni gewoon nog in de salon werken. Daarna gaan we verder in de nieuwe opzet..

Wat Mooi is zal Mooi blijven!


Een reactie plaatsen

Mooi voor je netwerk, Anne Wieb Wijnsma van uitvaart24.nl

Onderwerpen over ” laatste wensen, overlijden en uitvaarten ” liggen altijd heel gevoelig.  Je wil er liever niet aan denken en stelt deze – toch belangrijke – gesprekken het liefst zo lang mogelijk uit. Veel mensen die ik tegenkom, hebben werkelijk geen idee wat hun dierbaren willen, laat staan dat ze weten wat voor prijskaartje er aan een gemiddelde uitvaart hangt. Toen mijn moeder twee jaar geleden overleed maakten wij kennis met Anne Wieb Wijnsma van uitvaart24.nl. Mede door zijn toedoen werd de uitvaart van mijn moeder voor onze familie een afscheid, dat voor ons onvergetelijk was en waarbij wij haar een mooi laatste eerbetoon konden bewijzen. Sindsdien staat Anne Wieb’s telefoonnummer in mijn mobiel en zodra iemand het nodig heeft, stuur ik dat meteen door.. Een uitvaart regelen voor iemand, doe je maar een keer en dan moet het echt helemaal naar wens zijn, want  je kunt het natuurlijk nooit meer overdoen

People at funeral consoling each other

Als een uitvaartverzorger reclame gaat maken voor zijn bedrijf, voelt dat voor een buitenstaander vaak aan als een roofdier welke wacht op zijn prooi. De term van de ene zijn dood is de ander zijn brood heeft dan ook een negatieve benaming. Maar hoe onderscheidt je je als uitvaartverzorger dan toch van de rest om veelal dit gevoelige onderwerp om te zetten naar dat moment om ergens toch de gevoelige snaar te raken.

Door de dood bespreekbaar te maken, als onderdeel van ons leven, maar zeker ook door kwaliteit te bieden voor een betaalbare prijs. Veelal komt een overlijden onverwacht in iemands leven en om dan iemand naast je te hebben staan die jou alle zorgen uit handen neemt, iemand die niet als verkoop apparaat bij jou aan tafel zit, nou die persoon ben ik. In tegenstelling tot andere uitvaartverzorgers onderscheidt onze uitvaartverzorging zich voornamelijk op prijsstellingen.
In een branche waar veel onduidelijkheid is, waar de meeste mensen in hun leven maar 2 of 3 keer actief betrokken zijn bij de regeling van een uitvaart en waar prijzen kunstmatig hoog worden gehouden is het goed te weten dat er een onafhankelijke partij is die nabestaanden bijstaat. Dat is ook de reden dat tarieven en offertes helder op onze website staan.

Helaas zijn een aantal Meisjes van Mooi al eens in aanraking gekomen met onze dienstverlening en het feit dat wij van hen dit platform mogen gebruiken als presentatie zegt dan al genoeg.
Uiteraard zijn de geplaatste recensies op onze eigen website leesbaar voor iedereen.
Als enige uitvaartverzorger in Nederland juichen wij toe dat er best wel veel mensen zijn die zelf proberen de uitvaart van hun dierbare te organiseren, daarom bieden wij ook ondersteuning aan voor deze doelgroep, het verzorgen van de overledene is hier een onderdeel van, het is toch best bijzonder dat je kunt zeggen dat het lichaam van je dierbare voor zijn of haar laatste reis voorbereid is door zijn of haar geliefden.

Eigenlijk is alles mogelijk om zelf of samen met ons te doen en te organiseren want een uitvaart kan maar 1 keer en moet altijd goed.
Ons kantoor is gevestigd in Amsterdam maar ons werkgebied is vele malen groter, we maken gebruik van ieder crematorium en komen op iedere begraafplaats in het land.
Van heel erg eenvoudig en besloten uitvaart tot het meest uitbundige en uitgegoten concept, bent u bij ons welkom.

Afbeelding

Neem gerust een kijkje op onze website en zijn er vragen of opmerkingen dan horen we dat graag.
http://www.GoedkopeUitvaartAmsterdam.nl
http://www.Uitvaart24.nl

Met oprechte groet,

Anne Wieb Wijnsma
Anne Wieb Wijnsma

 

Anne Wieb Wijnsma is mooi voor je netwerk!


Een reactie plaatsen

Angela..

Een paar keer in je leven ontmoet je een persoon die veel voor je betekent. Je hebt een band met elkaar. Je kunt onwijs met diegene lachen en huilen. En je weet gewoon dat als je problemen hebt en die persoon opbelt, dat hij/zij dan een paar tellen later voor je neus staat en er voor je is! Hoe kan het dan dat het contact toch verwatert? Natuurlijk kun je daar altijd zelf wat aan veranderen…of toch niet?

Ik kan mij het moment nog zo goed herinneren. Ik was 19 jaar en had een bijbaantje bij een stomerij waar ik in het weekend en in de vakanties werkte voor wat extra centen naast mijn studiefinanciering. Op een dag kreeg ik van mijn baas te horen dat er een meisje uit Almere bij ons kwam werken. Angela was haar naam en ze was toen 15 jaar oud. Ik vond het grappig want ze was dus ongeveer even oud als mijn zusje. Vanaf het eerste moment bij de stomerij was het lachen, gieren, brullen met Angela. De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik af en toe zo gek ben als een deur en wel in ben voor een dolletje. Nou, doe daar een schepje bovenop en je hebt Angela! We konden zo onwijs met elkaar lachen. Al tijdens de eerste werkdag bij de stomerij vertelden we elkaar hele persoonlijke dingen. Het klikte onwijs goed. Ik had bij Angela ook helemaal niet het gevoel dat er best wel een paar jaar leeftijdsverschil tussen ons in zat.

6720-erik-0130Al vrij snel na onze eerste ontmoeting spraken wij buiten werktijd met elkaar af en deden we hele leuke dingen samen. Samen shoppen, uiteten en daarna stappen in Hilversum, naar de kermis en de bioscoop, dagje naar het strand of lekker zingen met singstar op de playstation… en ga zo maar door!. We werden in een korte tijd heel close met elkaar.
Ik vond Angela een hele bijzondere meid. Ze was niet alleen een bloedmooie meid om te zien maar het was vooral haar karakter wat haar zo geweldig maakte. Ondanks dat zij zelf ook best wist dat ze een mooie meid was, bleef zij zichzelf en ging zij niet naast haar schoenen lopen. Ze maakte ook geen onderscheid in mensen en behandelden iedereen gelijk. Zo ben ik zelf ook, maar eigenlijk kom ik dat maar weinig tegen bij anderen.

En toch op een dag verwaterde langzaam het contact. We gingen allebei een andere weg. Ik werd moeder en Angela bleef lekker lol maken en feesten. Gelijk had ze ook! Angela is nog een paar keer op kraamvisite geweest om te kijken bij Bram en om mij alle leuke en wilde verhalen te vertellen over haar leven. Natuurlijk verloor ik haar nooit helemaal uit het oog, dankzij social media. Ik volgde haar uitvoerig en altijd met het idee in mijn achterhoofd dat we in de toekomst weer close zouden worden. Ik mistte haar eigenlijk heel erg. Een paar weken geleden liep ik nog langs de kroeg waar zij werkte en zag dat ze het op dinsdagavond nog steeds altijd Karaoke-avond is. Ik weet nog dat zij mij dat in een bericht op Facebook liet weten en met de vraag of ik gauw eens langskwam! Had ik het maar gedaan…

Afgelopen zaterdag zag ik een verschrikkelijk bericht op Facebook voorbij komen… Dit kon toch niet echt waar zijn? Ik besloot navraag te doen bij 2 gemeenschappelijke vriendinnen van haar en helaas ging het toch echt om Angela. Dit kon niet waar zijn! Angela was omgekomen bij een eenzijdig auto ongeluk. Ik zat aan de keukentafel een broodje te voeren aan mijn jongste zoon en de tranen bleven stromen.
Waarom? Waarom? Waarom toch?? Hoe kan zoiets gebeuren?
Het is gewoon vreselijk oneerlijk. 26 jaar oud… Op dezelfde leeftijd werd ik moeder…
Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven. Alsof ik haar ieder moment ergens kan tegenkomen. Ik hoor haar stem in mijn hoofd en haar heerlijke aanstekelijke lach!
Het kan gewoon niet waar zijn!

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan! Waarom heb ik haar nou niet eerder opgezocht? Nog erger vind ik dat ik daar nu nooit meer wat aan kan veranderen. Het kan niet meer…
Vreemd om te merken hoe het dagelijkse leven gewoon weer doorgaat.
Dit nare bericht heeft mij heel erg aan het denken gezet. Het leven is veel te kort om ruzie te maken. Je moet er elke dag een feestje van maken want voor hetzelfde geld kun je het morgen niet meer navertellen.

Zaterdag word je gecremeerd, lieve Angie! Ik had zo graag op een ander moment in je leven voor je gezongen. Maar we moeten afscheid van je nemen…Het wordt zwaar…maar tegelijkertijd ook het mooiste afscheid dat iemand maar krijgen kan! En dat verdien je ook.
Ik hoop zo dat de hemel echt bestaat, want op die manier kunnen wij elkaar dan daar weer tegenkomen.

“Make each day count” Dat is mijn nieuwe levensmotto. Nooit meer een feestje zonder een shotje op Angela te drinken. Nooit meer een naar de MC zonder een MC Chicken zonder sla te bestellen, Nooit meer een karaoke-avond zonder “Angie”van de Stones te zingen, voor haar! Nooit meer zal alles zijn zoals het was…

IMG_7249

Rust zacht, lieverd
We gaan je vreselijk missen! xxx

 


4 reacties

Hoe zit het nou met kunstnagels en werken in de zorgsector?

IMG_6618Er komen de laatste tijd weer regelmatig vragen binnen over het dragen van kunstnagels in de zorgsector. De vragen komen van klanten die het onduidelijk vinden waarom men in de zorg geen kunstnagels mag dragen. Bij de ene instelling is er duidelijke regelgeving; en is het gewoon verboden. Bij de andere instelling is er onduidelijkheid en wordt het soms oogluikend toegelaten, waardoor er verwarring ontstaat: Mag het nu wel of niet?

Omdat ik per 1 januari in één keer zes klanten kwijt raakte, door het aanscherpen van de regels in de zorgsector, ben ik toch weer eens te rade gegaan bij branche vereniging ‘Het Nagelgilde‘. Er stond een uitgebreide richtlijn op de website:

Het Nagelgilde heeft contact gezocht met de WIP (Landelijke Werkgroep Infectie Preventie) om duidelijkheid te krijgen over het hoe en waarom van regels voor kunstnagels in de zorgsector. De WIP houdt zich bezig met het ontwikkelen van richtlijnen op gebied van infectiepreventie binnen de intramurale gezondheidszorg.

In de richtlijnen van de WIP zijn kunstnagels verboden binnen de zorg. Reden hiervoor is dat in literatuur en na onderzoek gebleken is dat het micro-organisme, dat uitbraak van infectie ziektes veroorzaakt, terug te vinden was onder de kunstnagels die de zorgverleners droegen. Dat is de reden dat binnen de infectiepreventie wereld het dragen van kunstnagels in de zorg verboden is. Dit geldt voor alle gezondheidsinstellingen en voor alle afdelingen waar gewerkt wordt met patiënten of patiëntenmateriaal. Hieronder vallen ook de afdelingen die met voeding werken of keuken personeel.

Op de vraag of het werken met handschoenen uitkomst biedt bij medewerkers die kunstnagels dragen antwoord de WIP; het dragen van handschoenen biedt geen 100% bescherming; er zijn nog genoeg werkzaamheden waarbij men geen handschoenen draagt.

Verder meldt de WIP: het verbod op het dragen van kunstnagels in de gezondheidszorg berust op de aanwezigheid van een kwetsbare patiëntenpopulatie die door hun onderliggend lijden, medicijngebruik etc. een groter risico lopen op een besmetting met mogelijk ziekmakende micro-organismen. Uit oogpunt van patiëntenveiligheid geeft de WIP dit advies. Gezien de literatuur en de beschreven uitbraken hanteert de WIP de richtlijnen voor alle afdelingen in de gezondheidszorg. Bij de WIP staat patiënten veiligheid voorop.

In de gewone situatie is het dragen van kunstnagels geen probleem. Ieder gezond mens heeft een immuunsysteem dat in staat is ons te beschermen tegen micro-organismen.

Lieve klanten die werkzaam zijn in de zorg en al vanaf het begin van mijn loopbaan bij me komen voor MOOIe nagels: Dank voor de jarenlange klandizie. Een duidelijk verhaal lijkt me. Het is jammer maar het is niet anders. Veiligheid voor alles!

IMG_4882Ik ga jullie, de gezelligheid en onze boeiende gesprekken absoluut missen. Geen kunstnagels dragen is echt niet het einde van de wereld. Mooi Muiderberg trouwens ook niet… We hebben nog veel meer aanbod in de salon waar je mooi van wordt en sowieso..Als je eens in de buurt bent, kom gerust even binnen wippen voor een kopje koffie en een praatje.

Het ga jullie goed!

Liefs,
Marjolijn


2 reacties

Christmis spirit 4 – heimwee naar vroeger

Van de week zat ik eens na te denken over de zogenaamde ‘Christmas Spirit’. Ik versier mijn huis, plan de kerstdagen, verzin een leuk kerstmenu maar als je me diep in mijn hart kijkt, heeft kerst voor mij de glans een beetje verloren.

Vroeger werd kerst bij mijn ouders thuis heel uitbundig gevierd. Veel versieringen, de tafel altijd vol met familieleden en aanhang, heerlijke dinertjes, gezellige ontbijtjes en overdag ‘uitbuiken’ met een boek, een spelletje pesten, sjoelen of een kerstfilm op tv. Kneuterig misschien maar wat hebben we altijd gelachen met elkaar op dit soort dagen. Later trouwde mijn zussen, kwamen er kinderen en werden er fijne buffetjes door mijn vader gemaakt omdat de tafel veel te klein was voor het gezin van destijds 20 man sterk.

IMG_6201.JPG

Mijn vader had een absolute specialiteit: een overheerlijke zalmcocktail. Als ik er over schrijf, voel ik mijn smaakpapillen in een verheerlijkte kramp schieten. Ken je dat? Eten van vroeger kunnen ruiken of proeven, terwijl je niets in je mond of voor je neus hebt? Ik heb die cocktail vaak na proberen te maken maar ik zweer je, ’t proeft nooit meer zoals vroeger.

Toen iedereen het huis uit was, werd het allemaal anders omdat een van ons altijd wel bepaalde kerstverplichtingen had. Toch hebben we lang geprobeerd één dag met elkaar door te brengen. Tot het vijf geleden allemaal te veel werd voor mijn ouders en ze liever samen thuis wilde blijven. Een dag bij één van ons vonden ze meer dan genoeg en oud en nieuw gewoon met zijn tweetjes. Heel jammer want dat betekende meteen het einde van een oude, vertrouwde traditie.

Na het verlies van mijn moeder, twee jaar terug, kwamen we er namelijk achter dat we eigenlijk ook in een klap onze vader kwijt waren. Hij was in korte tijd enorm veranderd en raakte door zijn vergeetachtigheid stukje bij beetje ook delen van zichzelf kwijt. Een afschuwelijk proces voor hem maar ook voor ons als kinderen en kleinkinderen. Een wreed afscheid van wat ooit was en de wetenschap dat niets meer hetzelfde zou zijn.

Zeker met feestdagen blijft het lastig.. Natuurlijk doe je vrolijk mee voor je omgeving maar als je me diep in mijn hart kijkt, is voor mij de Spirit totaal uit Christmas verdwenen en wat over blijft is nostalgie..

IMG_6200.JPG


Een reactie plaatsen

Waarom?

Gisteren keek ik Long Island Medium. Een programma waar Theresa Caputo communiceert met geesten. Ik weet nog steeds niet wat mijn mening is over dit onderwerp. Derek Ogilvie vind ik eng, dus hem geloof ik niet. Char had het hele alfabet al gehad voordat ze de juiste begin letter wist te noemen. Maar Theresa, ze heeft iets.

IMG_5790
Geconcentreerd keek ik naar een rouwende moeder. Haar zoon was overleden door een overdosis van drank en medicijnen tegen depressiviteit. Moeders wilde weten of er opzet in het spel zat en sprak daarom af met miss Caputo die haar, (boven)natuurlijk, antwoord kon geven. De jongeman had geen zelfmoord gepleegd.
De moeder leek in de zevende hemel. Dolgelukkig dat haar kind geen zelfmoord had gepleegd, maar dat het een ongeluk was. Huilend en opgelucht vloog ze Theresa in de armen. Bij mij volgde er onbegrip.

Wat ik persoonlijk de moeilijkste vraag bij een sterfgeval vind is: waarom? En die vraag is het lastigst te beantwoorden. Meestal niet te beantwoorden. Bij een ongeluk niet, bij een ziekte niet, bij een onbedoelde (domme?) overdosis niet.
Daar zal je nooit de vraag beantwoordt krijgen. Niet door rationeel denken, niet door spiritueel denken. Zelfs God geeft geen antwoord op de ‘’waarom’’-vraag. Toch leeft deze vrouw liever met het idee dat haar zoon een stomme fout heeft gemaakt, in plaats van dat hij een keuze heeft gemaakt om het leven te verlaten.

Denk alsjeblieft niet dat ik zelfmoord goed praat. Maar ik begrijp niet hoe je een ongeluk, wat je nooit kan verklaren meer behapbaar vindt dan een zelfmoord. Waar jouw kind een keuze heeft gehad in plaats van uit het leven wordt gerukt door wat dan ook. Vaak is er de vraag bij zelfmoord: had ik diegene kunnen stoppen of kunnen helpen? Bijna nooit is dit het geval. Dus schuld is niet de redenen waarom een onvoorziene overdosis beter verteerbaar zou moeten zijn. Bij een onbedoelde overdosis van haar zoon heeft zij ook nagelaten. Ik leerde thuis eerst een bijsluiter te lezen voordat ik medicijnen nam.
Waarom, waarom ging haar zoon dood?
De vraag waarom lijkt deze dame niet te stellen. En ik vraag me af: waarom niet?

IMG_5855.JPG