www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Onze nieuwe kerst traditie

IMG_6388
December is de maand van familie tradities. De meeste mensen brengen de kerstdagen natuurlijk het liefst met hun naasten door, maar dat is helaas niet voor iedereen mogelijk. Zoals bij mij in de familie: na het overlijden van mijn moeder is alles ineens compleet anders en van een dergelijke traditie is weinig over.

Tijd om onze eigen traditie vorm te geven en herinneringen te maken voor later! Wars van alles wat je normaal met kerst doet – opgeprikt aan de dis en de hele dag op je achterwerk – bedachten wij dat we actie wilden. Dus togen wij gister – eerste kerstdag – met z’n drietjes op de bonnefooi naar Amsterdam. Wat moet je daar, werd ons meermaals gevraagd.. Nou uh.. eigenlijk is het ons zo goed bevallen, dat we dit vanaf nu elk jaar gaan doen!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6391.jpg
Allereerst zijn we naar het onlangs verbouwde Rijksmuseum gegaan. Het eindresultaat is geweldig! De moeite waard om te bezoeken. Alleen valt de Nachtwacht mij – elke keer als ik het zie – een beetje tegen. In mijn herinnering is dat doek namelijk altijd velen malen groter. Zo maf!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6389.jpg
Wat een schitterende collectie heeft dit museum toch. Maar bepaalde kunst roept bij mij een wirwar van emoties op. Zoals de portretten uit de Renaissance. Jeetje, wat zagen sommigen er uit! Waarom zou je jezelf zo willen laten portretteren, vraag ik me dan af. En al helemaal met je pasgeboren baby! Zoals hier op het portret “De Heilige Familie” door Jan Cornelisz Vermeyen, (ca.1530)

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6390.jpg
Als ik die dame was geweest en mijn baby werd afgeschilderd als een enge, anabolen slikkende bodybuilder, had ik hem linea recta terug gestuurd om een nieuwe versie te maken! Dit is toch gewoon monsterlijk!
Sowieso hadden veel schilders moeite met het vastleggen van een baby. Ik heb er weinig mooie exemplaren tussen gezien. Hadden de kunstenaars er niets mee of vonden de opdrachtgevers het minder belangrijk?

En dan die Aardappeleters van van Gogh.. Heremetijd, als je naar dat schilderij kijkt, raak je toch nooit meer een aardappel aan?!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6402.jpg

De aardappeleters door van Gogh

Natuurlijk weet ik dat al dat soort schilderijen een enorme geschiedkundige waarde hebben om aan te kunnen tonen hoe mensen er in die tijd uitzagen maar toch.. mooi is anders! De depressie slaat op zoon en mij over, dus snel op zoek naar wat vrolijkheid! Gelukkig vind ik dat terug in de latere schilderijen van van Gogh en Monet. Met name de laatste: mijn eeuwige favoriet! Meer kleur en veel luchtiger in die periode, ik hou ‘dur’ zo van!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6403.jpg

IMG_6404Enfin, na een twee uurtjes slenteren en bewonderen, werd het tijd om ons naar een restaurant te begeven voor een late lunch.. Heerlijk gezeten, gedronken en gegeten bij Burgers N Beer Bar in de Lange Leidsedwarsstraat. Zij verzorgen de beste ervaringen op culinair gebied wat betreft hamburgers. Niets kerstigs maar super lekker en na deze eerste ervaring nu al betitelt als ‘vet favoriet’ door onze puber.

Tegen half zes snel richting de Amstel gelopen, voor een geweldige rondvaart langs alle kunstobjecten van het Amsterdam Light Festival. Deze vaarroute door de Amsterdamse grachten is écht een geweldige belevenis van ongeveer 75 minuten. Het festival duurt nog tot 18 januari en is absoluut de moeite waard. Ik zou nog wel een keer willen!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6401.jpg
Na afloop, heerlijk op ons gemak, terug gelopen door de binnenstad naar de parkeergarage bij het Museumplein. Een sprookjesachtig tafereel is bijvoorbeeld de ijsbaan, die achter het Rijksmuseum is opgebouwd. Met natuurlijk een luxe koek en zopie. Daar blijf je natuurlijk even hangen..

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/6df/62483848/files/2014/12/img_6392.jpg
Wat is Amsterdam toch fijn, zelfs op eerste kerstdag en als je op de bonnefooi gaat.. Onze nieuwe familietraditie is nu dus echt een feit. Volgend jaar gaan we zeker weer!

Advertenties


Een reactie plaatsen

Wiplala..

Wat doe je als je ontdekt dat je favoriete kinderboek is verfilmd en binnenkort in de bioscoop draait??

Juist, dan zorg je dat je kaartjes kan krijgen voor de première. Oh, wat heb ik nu een geluk dat ik moeder ben van een geweldige zoon, zodat ik nu een goede smoes had om naar de bioscoop te gaan. Al was ik vast ook gewoon gegaan als ik geen kinderen had. Wiplala is immers één van mijn favoriete kinderboeken.

IMG_5872.JPG
Ik weet nog goed dat ik in groep 4 van de basisschool zat en dat meester Joop voorlas uit Wiplala. Het verhaal gaat over een 10 centimeter groot mannetje uit een land waar iedereen kan toveren, al noemen ze het daar tinkelen. Wiplala kan echter niet zo goed tinkelen, daarom besluit hij het land te verlaten. Kruipend door een hele lange gang belandt hij in de keukenkast van de familie Blom. Als Wiplala per ongeluk het hele gezin klein tinkelt als hijzelf, begint een spannend avontuur van hele kleine mensen in een hele grote wereld. Ik moet eerlijk toegeven dat ik als 8 jarig meisje best wel eens opzoek ben gegaan naar een eigen Wiplala. Het leek mij geweldig om zo’n kleine geheime vriend te hebben die mij dan natuurlijk ook klein zou tinkelen, zodat dat wij samen op de rug van een duif zouden kunnen vliegen of in een speelgoed auto konden racen.

Toen ik hoorde dat Wiplala in de bioscoop kwam ben ik meteen naar de boekenkast gelopen en heb het boek eruit gehaald. Vanaf die avond las ik elke dag een hoofdstuk uit Wiplala voor aan Bram. Hij vond het verhaal net zo betoverend als ik 22 jaar geleden. Het was leuk om erachter te komen dat sommige voorwerpen uit het boek nu gewoon niet meer voorkomen. Zoals bijvoorbeeld een typemachine en een fluitketel. Ik was reuze benieuwd hoe ze daar in de film mee om zouden gaan.

Aan de basis van het script van Wiplala staat de beroemdste schrijfster van Nederland, Annie M.G. Schmidt. Zij bedacht Wiplala al in 1957. De boeken over het kleine mannetje dat niet zo goed kan tinkelen, werden vanaf dat jaar uitgegeven. Dus opa’s en oma’s, vaders en moeders en de kinderen van nu kennen het verhaal of hebben het zelf gelezen. Nu, meer dan 50 jaar later, is de verfilming van dit fantasievolle verhaal te zien in de bioscopen.
Op zaterdag 8 november was het zover. We mochten naar de voorpremière van Wiplala. Voorafgaand aan de film was er een meet & greet met de cast en crew. Iedereen kreeg de kans om de hoofdrolspelers Geza Weisz, Kee Ketelaar en Sascha Mylanus te ontmoeten en vragen te stellen. Alle fans kregen een filmposter met alle handtekeningen. Ik vond het fantastisch om te zien hoe deze hoofdrolspelers alle tijd namen voor alle kinderen. De film begon pas toen alle kinderen een poster met handtekeningen hadden gekregen.

IMG_5871.JPG
Over de film ga ik nu niet te veel uitweiden. Ik kan ik alleen maar zeggen: ga er naar toe met het hele gezin! De film zit vol spanning, avontuur, humor, emotie en natuurlijk heel veel liefde! Echt een film voor het hele gezin. De boodschap uit het verhaal kwam voor mij in de film veel duidelijker naar voren dan in het boek. De boodschap is “Niet denken, maar doen!” Als je zelf maar gelooft kun je alles! Wij liepen met een super goed gevoel de bioscoop uit en kregen daarna ook nog eens een cd met de liedjes uit de film.

Altijd leuk om in het weekend te doen, toch! Kijk op http://www.wiplaladefilm.nl voor meer informatie en leuke weetjes over de film. Wiplala draait vanaf woensdag 19 november in de bioscoop.

IMG_5860-0.JPG