www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Verwenmomentje: SPA PEDICURE!

Voeten met gezonde nagels die voorzien zijn van een leuk en hip kleurtje is zeker leuk voor de lente en de zomer.

Daarom heb ik, met het oog op de (hopelijk) snel komende mooie dagen, vandaag een heerlijke SPA PEDICURE behandeling bij Marjolijn geboekt in combinatie met een gelpolish behandeling!

image1.jpg

Verfrissend, ontspannend en verzorgend, dat blijf ik van deze Spa Pedicure behandeling zeggen die ik al verschillende keren heb mogen ervaren.

Heerlijk hoor om die voeten eens te laten vertroetelen, het is zitten en genieten! Deze behandeling is niet gericht op nagelklachten of problemen maar op het verwennen en verzorgen van de voeten.

Zoals altijd begint de behandeling met een kopje koffie en na plaats te hebben genomen in de pedicure stoel worden je voeten eerst verwend in een lekker warm hout soakbad met voetenbadzout.

Daarna worden één voor één en om en om de voeten apart behandeld: nagels shapen, wat inhoud dat de nagels wordt bijgeknipt en alle randjes en nagelriemen worden vakkundig verwijderd, daarna wordt de voet heerlijk geruime tijd gescrub met een grove zeezout en een heerlijke voetmassage. Als laatste wordt die winterse eeltlaag vakkundig verweekt en na een uur behandeld te zijn, voelen je voeten weer heerlijk zacht aan.

Natuurlijk kun je er voor kiezen om je nagels puur natuur te houden maar je kunt er ook voor kiezen om je teennagels te laten lakken met een gelpolish die zeker geruime tijd prima blijft zitten.

Een behandeling die met het lakken van de nagels ongeveer één uur duurt.

Na deze behandeling liep ik weer energiek naar buiten en kan deze behandeling zeker iedereen aanraden! Voor meer informatie zou ik zeker even contact opnemen met Marjolijn!

image7.jpg

Eindresultaat: klaar voor slipper weer!

Advertenties


Een reactie plaatsen

Joggen – gedicht van Carlo van der Vegt

th-1

Van de week heb ik ze weer gezien .

             Een groepje dorpsgenoten , echte sportievelingen .

             Het waren er zoals meestal , ik dacht een stuk of tien .

             Twee aan twee in een rij ,

             joggen ze aan mij voorbij .

 

             Of het op conditie is gericht ,

             Of , kan ook , op overgewicht ,

             of dat het van de dokter moet ….

             Applaus voor het feit dát je het doet !

 

             Er zijn er bij die voorop , naast elkaar

             lopen te “converseren “.

             Maar achteraan doen ze dat niet ,

             Daar ligt de prioriteit op : tempo controleren .

 

             Ze lopen richting Naarderbos .

             Eventjes de benen strekken ,

             om de spieren op te rekken .

             En dan vooruit ….er weer op los !

 

             Je hoort ze hijgen en ziet ze zweten .

             Ik zou m’n bloeddruk maar eens meten !

             Als ik mijn blik er weer op richt ,

                 zijn ze niet langer meer in ’t zicht .

 

             Ik weet het wel : Ik ben te zwaar :

             Een kilootje of vijf .

             En ik ben , ook dat is waar

             misschien wel wat te stram en stijf .

 

             Ik drink een drankje , snoep te veel …

             maar het is mijn eigen keus .

             De reden dat ik “vlezig” blijf ,

             is dat ik leef volgens de leus:

             Lief zijn voor je eigen lijf !

 

             Waarom ik niet aan joggen doe ,

                 ligt niet op het sportieve vlak.

                 Ik weet het : mijn excuus is zwak …..

             Maar….. ik heb geen jogging pak !

 

 


Een reactie plaatsen

Een bruin café

In mijn vroegere straat op de hoek ,

zit het bruine cafe Ome Loek.

Het was daar aan de bar waar ik heb gestaan .

‘k heb er met vrienden, vaak een drankje gedaan.

Je merkt het zodra je de deur binnen stapt :

Er worden naast pilsjes ook moppen getapt.

Je bent er welkom  , en je   praat met elkaar

over sport ,politiek ‘t maakt niet uit , zeg het maar.

Op de achtergrond ‘savonds zingt daar Dikke John

begeleid door zijn accordeon.

 

Achter de tap met z’n twee 

staan Oom Loek met z’n vrouw Desiree.

Zij houdt in de gaten en dat doet ze goed

wie er wát moet betalen en óf ie dat doet.

Of iemand misschien teveel praatjes verkoopt

de glaasjes niet leeg staan en de boel lekker loopt.

Je hoort verhalen in allerlei soort 

Je lacht om een mop die je rechts van je hoort.

Maar gingen ze zingen , dacht je eerst nog  oh nee!

Maar uiteindelijk zong je toch mee.

 

 Laatst op een verjaardag was er iemand die vroeg:

Hebben jullie in het dorp zo’n gezellige kroeg?

Die hebben wij niet ,dus het antwoord was Nee.

Maar ik dacht wel :verrek ,

Dat is eigenlijk wel gek!

Waaróm hebben wij hier geen echt bruin café ?

 

In Muiden zit Gieling ,Ome Ko en de Mol.

Die zitten- zo hoor ik – geregeld goed vol.

Er zijn in ons dorp ondernemers genoeg.

Nou , wie durft het aan en begint er zo’n kroeg ?

(Zoiets in ons dorp ,dat is toch gein…..

(Dat zou toch pas ECHT een Beleving zijn !)


Een reactie plaatsen

Modebladen

voqueIk lees ze graag, de Voque, de Elle, de Linda. Ik hou echt van glossy’s. Ik geef ze kado aan mezelf, een beloning als ik hard heb gewerkt, een troostpresentje voor momenten dat ik me niet lekker voel.
Kopje thee, wijntje en in mijn hoekie op de bank. Als zo net de middagzon naar binnen schijnt. Heerlijk! Het liefst als er nog niemand thuis is en ik mijn huis hebt gepoetst.

Tutorials, verhalen nieuwe verzorgingsprodukten en make up.
Ik doe aan een soort windowshopping. Ik word er wel hebberig van maar het gekke is, Ik ga er niet meer van kopen. Het is voor mij zo klaar als een klontje: niet mijn budget!
Bij de mode reportages kijk ik altijd heel aandachtig naar de
imagemerken, prijzen, het kapsel en de make up. Het lijkt me zo leuk om daaraan mee te werken.
De omschrijving en met name de prijzen lees ik altijd.
Jeetje… Meestal denk ik: allemachtig wat een geld!
Schoenen voor 1200 euro?
Dat rokje???? 675 ?
Tis niet waar! Wie zou dat nou kopen?
Maar dat heeft op de één of andere manier ook iets leuks.
( zelfkastijding, ik weet niet waar het vandaan komt).

imageDe bedoeling van deze foto’s is ,neem ik aan, om de nieuwste mode van het seizoen te laten zien. De kleuren, stoffen en de patronen. Je wilt een duidelijk beeld krijgen van een kledingstuk. Gek genoeg zie ik steeds vaker dat de foto belangrijker is dan een goed beeld van de kleding die het model draagt. Het is alleen soms totaal onbegrijpelijk dat zo’n prachtige foto een zoekplaatje blijkt.
Er worden twee truien over elkaar aangetrokken, je ziet nog net een randje van de onderste, dus eigenlijk zie je niks… In de beschrijving staat wel het merk en de ( vaak behoorlijke) prijs van beide truitjes.
Een beeldig jurkje, helaas zit er een groot colbert overheen en tjah,
Heeft t jurkje nou lange of korte mouwen? Een rits of knoopjes?
Oh, die laars, van 849 euro, ziet er mooi uit! Jammer, de onderkant staat net niet op de foto. Wat zou er voor hak onder zitten, denk ik dan?
imageLaag over laag, leuk bij een model met maat 34, niet leuk bij een normale Hollandse vrouw.
En zo moet je, als lezer, maar een beetje raden…. Vast een mooi vestje maar ik zie maar de helft.
Ik vraag me altijd af waarom ? Waarom hou je het niet simpel? En laat je gewoon een kledingstuk of een paar fijne laarzen helemaal zien. Dat is toch de bedoelng van een modefoto?
Waarom rare dikke sokken met mooie pumps? Smaken verschillen maar dat is gewoon ėcht spuuglelijk, toch…
Een zomerjurkje met een groot vormeloos schaapachtig vest erover.
Ik vind het vaak zo zonde.

imageOf snap ik het niet? Ben ik niet artistiek en hip genoeg?
Waarom is de creativiteit belangrijker dan de kleding die getoond word?
Het is toch een fashion magazine, geen artbook?
Ben ik nou de enige die dat vreemd vind?


1 reactie

Het kerstgevoel van Barbara: Heiligabend

Vanavond is het zover. Na een maand van voorbereiding, voorpret en de nodige kerststress… is het eindelijk kerstavond! Of zoals de Duitsers het noemen: ‘Heiligabend’. Als kind van een Duitse moeder ben ik opgegroeid met een heleboel kersttradities. De decembermaand zit propvol: van kerstkoekjes bakken en strooien sterren knutselen tot kerstmuziek oefenen en uitgebreid kerstpost schrijven.

Oh, en vergeet de kerstliedjes, kerstgedichten, kerstmarkten en het kerstmenu niet! Kerst is een serieuze aangelegenheid in Duitsland. En daar geniet ik ieder jaar met volle teugen van. Vanavond is het hoogtepunt: Heiligabend.

Weihnachten 1

Sinds ik me kan herinneren, gaat alles op Heiligabend ieder jaar precies hetzelfde. ’s Ochtends rennen de kinderen naar beneden: het laatste deurtje van de Adventskalender openmaken. Aaah, een extra groot chocolaatje! Daar kun je het dan ook meteen de hele dag mee doen, want de 24e zijn ouders veel te druk om op zoiets simpels als een boterham te letten.

Moeder staat met verhit hoofd in de keuken – de voorbereidingen van het grote kerstmaal op de 25e lopen op hoogtoeren. Vandaag, de 24e, zal er weinig gegeten worden, maar morgen staat er een gans op tafel. Vader is… ja, waar is vader eigenlijk? Nu je er over nadenkt, heb je hem al dagen niet gezien. Hij komt ’s avonds laat binnen en rommelt wat in de gangkast (op slot) en verdwijnt dan achter de gesloten deuren van de woonkamer.

De hele dag hangen de kinderen maar wat rond. Het wachten is zó saai – en dat is echt een onderdeel van het feest. Eind van de middag trekt iedereen zijn feestkleren aan. En dan, rond een uur of vijf, rinkelt er een belletje. Of eigenlijk moet ik zeggen: klinkt er een klokje! Dat is het teken dat je eindelijk naar beneden mag, de woonkamer in.

Alle lampen zijn uit. De deur gaat open… en daar staat de kerstboom! (Traditioneel zie je de boom voor het eerst op kerstavond zelf. Dus dáár was vader de hele tijd zo druk mee…) De boom, stralend, in het licht van echte kaarsen. Versierd met zelfgemaakte sterren en kleurige ornamenten, resultaat van generaties geknutsel en kerstmarktjes afstruinen. Op alle tafels staan branden kaarsen. Onder de boom: een stapel kadootjes, in prachtige pakjes. Wat een gezicht!

Weihnachten 2

Maar denk je dat je nu meteen mag uitpakken? Zeker niet! Nu begint het ‘kerstprogramma’. Iedere Duitse familie heeft zijn eigen invulling en tradities, maar op 24 december gaat het er toch in bijna alle huiskamers bij onze Oosterburen hetzelfde aan toe:

Eerst komt er een eenvoudige maaltijd op tafel, vaak ‘Kartoffelsalat und Würstchen’. Inderdaad: op kerstavond eet je een simpele salade en een knakworstje. (Het traditionele familie-eten, met 10 man rond de gans, dat is dus morgen.)

Dan begint de viering. En denk niet dat je in vijf minuten klaar bent: de meeste families gaan samen uitgebreid kerstliederen zingen, de kinderen zeggen kerstgedichten op en spelen iets kerstigs op de blokfluit, viool of xylofoon. Samen leest de familie het kerstverhaal voor, en of je nu diep gelovig bent of helemaal niet, je weet precies op welk moment in het verhaal moeder een traantje weg zal pinken…

En dan, als de ‘engelen zingen’, wenst iedereen elkaar een gelukkig kerstfeest. Met een kus op de mond en een diepe blik in de ogen. En nu…. kadootjes! Met veel aandacht voor elkaar en de gever. Voor de meeste kinderen is het overigens een beetje vaag, of ze hun pakjes nu van de kerstman, het kerstkind of toch van tante Lieselotte krijgen. (Mijn dochter denkt geloof ik dat Baby Jezus haar verlanglijst heeft goedgekeurd.) Maar één ding staat vast: de ‘Bunte Teller’, tot de nok toe gevuld met koekjes, chocola, mandarijnen en noten, die krijg je van mama.

Terwijl de ouders elkaar een glaasje Glühwein inschenken, liggen de kinderen met een snoet vol chocola onder de bank met hun Playmobil Piratenschip te spelen. Over een uurtje begint de kerstnachtdienst.

Was het maar vast vanavond… ik wens je een gelukkig kerstfeest!

Frohe Weihnachten!


Een reactie plaatsen

Have fun, Get fit!

Ik heb al een tijdje last van mijn onderrug. Zo erg, dat ik het hardlopen maar op een laag pitje heb gezet. Jammer maar het is niet anders. Toch mis ik het behoorlijk. Niet dat ik nou zo’n sportfanaat ben, integendeel maar het lekker in de buitenlucht hollen met mijn zus, werd steeds leuker. Tijd dus om wat aan mijn tegenstribbelende onderrug te doen!

Onze klant Judith werkt al tien jaar bij Fitnessclub Gooimeer in Naarden als fitnessinstructeur. We dollen wel eens met elkaar omdat ze weet dat de meisjes van mooi niet echt sportief zijn. Beter gezegd: helemaal niet!  Toch is het altijd Judith, die als eerste onze gepubliceerde sport prestaties toejuicht op Facebook.

IMG_5775.PNG Haha lekker ding die Juut maar dat terzijde..
Judith wees mij, vanwege mijn rugklachten, op een groepsles, die bij haar werkgever wordt aangeboden: De Fit Circle speciaal gericht op schouder- en rugklachten. Intussen ben ik al twee weken bezig en merk dat mijn rug stukje bij beetje, meer zin in beweging heeft!

cardio

Omdat ik denk dat veel mensen baat kunnen hebben bij deze manier van bewegen leg ik toch even uit hoe het allemaal werkt..
Nadat je een intake hebt gehad, worden je klachten besproken met de aangesloten Fysio. Na goedkeuring en diverse tips van de fysiotherapeut ga je twee maal per week (op vaste tijden) trainen op de zogenaamde FIT CIRCLE onder begeleiding van een medisch geschoolde instructeur. De oefeningen doe je in een cirkel van 6 cardio- en 10 krachttoestellen. Je wisselt 10 minuten cardio af met 10 minuten op 5 krachttoestellen. Deze routine herhaal je op de ander toestellen. De instructeur motiveert en corrigeert je waar nodig. Goed te doen, ook voor beginnende onsportieve sporters, als ik!

krachttraining

Na afloop van de les kan je heerlijk even in de sauna, douchen en tot slot nog een kop koffie drinken aan de bar. Voor wie het lekker vindt: er zijn zelfs zonnebanken. Ik vind het een aanrader voor alle mensen die in een Fitnessclub willen sporten. Zeer ervaren en sympathieke begeleiders ( dat had ik ook niet anders verwacht want anders zou Judith er niet al zo lang werken) een schone moderne sportzaal, prachtig apparatuur en een gezellige sportbar. Echt even lekker een uurtje voor jezelf! Absolute aanrader dus.

fitnessclubgooimeer

Voor meer informatie en openingstijden kun je kijken op http://www.fitnesclubgooimeer.nl


Een reactie plaatsen

Goed bedoeld maar zó irritant!

Vanmiddag had ik even tijd om wat leuke boodschappen te doen. Leuk want ik zocht laarsjes, een nieuwe foundation en een kadootje voor een vriendin.
Dus geen Albert Heijn of Liddle maar een fijne schoenenzaak, Rituals ( wat een fijne winkel is dat toch) en een grote parfumerie.
Heerlijk in m’n eentje!

Bij de eerste schoenenzaak vond ik meteen wat ik zocht! Hoera!!! De goeie maat, een mooie hak én flink afgeprijsd. Wat een mazzel.
Bij het afrekenen kreeg ik de volgende vragen:
“Mevrouw, heeft u een klantenkaart?” Ik : Nee, die heb ik niet. Zij: zal ik er één voor u aanmaken? Ik: Waarom? Zij: dan kunnen wij u op de hoogte houden van ons aanbod per email en bovendien krijgt u korting als u voor een bepaald bedrag besteedt heeft bij ons.
Ik: Nee, dank je, ik raak die kaartjes altijd kwijt en vind het wel goed zo.
( ze gaf niet op..) maar mevrouw, u doet zichzelf tekort!
Ik( in gedachte): Give me the damned shoes!!!
Laat me met rust!
Zij: “Mevrouw, wilt u uw ( nieuwe!!) schoenen bij ons laten inspuiten en hakbeschermers aanbrengen? Kost maar …. euro.
Ik: Nee, dank je en vraag mezelf af: waarom moet ik daar voor betalen? Geef t voor niks, dan bind je klanten. Niet met dat gezeik over klantenkaarten.
Licht geïrriteerd loop ik de winkel uit.
Op naar de parfumerie. Hè, leuk!

Daar gearriveerd word ik belaagd door een kudde blonde meisjes in ’t zwart met allemaal dezelfde overdadige make up en vreemde getekende wenkbrauwen.
3 keer vraagt een nieuw meisje of ze me kan helpen. 3 keer zeg ik nee en pak het product waarvoor ik kwam.
“Mevrouw, wilt u een vrijblijvende huidanalyse van merk huppeldepup”?
Ik: Nee, dank je wel, leuk aangeboden maar ik heb al wat ik zocht.
Eenmaal bij de kassa: “Mevrouw, heeft u interesse voor een oogmasker voor maar 3,95?
Ik: Nee, dank je ( zucht…)
Heeft u een klantenkaart? Ik: Nee, dank je… ( geïrriteerde zucht..)
Wilt u een klantenkaart?
Nee!!!!
Aardig meisje met je gekke wenkbrauwen! Ik wil dat allemaal niet! Ik wil gewoon zelf winkelen, zelf bepalen wat ik koop , geen kaart en geen mailbox vol spam. En als ik kijk naar jullie geplamuurde clownskopjes dan voel ik niet de behoefte om me te laten adviseren over de laatste make up trends.
Ik begrijp dat je dit moet vragen van je manager en dat je er zelfs een heuse trainingsdag voor hebt gevolgd ( ongetwijfeld door een trainer die voor veel geld is ingehuurd) maar ik word knettergek van de overkill aan aanbiedingen en dwingende adviezen.

IMG_5885.JPG
Natuurlijk durf ik dit niet te zeggen, ik slik de drol door en loop snel naar buiten. Maar ik vraag me dan af: ben ik nou de enige??? Trappen hier nou veel mensen in? Ik voel me opgejaagd, gepusht en eigenlijk ook een beetje in de maling genomen. Alsof het allemaal voor mijn eigen bestwil is en het leven niet meer waard is te leven zonder al deze geweldige aanbiedingen.