www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Denk hier maar eens over na!

QuotesWe delen niet vaak berichtjes van social media op deze website maar soms zitten er juweeltjes tussen al die berichtjes, waarvan ik denk dat iedereen ze zou moeten kunnen lezen. Met een zoon in de pubertijd, komen vanzelf de bijdehante opmerkingen. Momenteel zit ik in de fase van ‘verantwoorde’ kleding kopen. Sommige merken zijn ten strengste verboden door meneer, omdat die leuke, hippe maar vooral betaalbare kleren gemaakt worden door zwaar onderbetaalde krachten.. kinderen nog wel!. Kinderarbeid is natuurlijk not done!! Gelijk heeft hij.

Mooi om die bewustwording voor je ogen te zien ontwikkelen maar soms gaat hij wat ver in zijn beweringen en dan moet ik echt op mijn tong bijten.. Meneer denkt dan namelijk de wijsheid in pacht te hebben. Zooo0 irritant! Nouja en dan lees je dus een bericht zoals hieronder. Denk daar maar eens over na!

Bij de kassa van een supermarkt stelt de jonge cassière mij voor, dat ik voortaan mijn eigen boodschappentas meebreng, in plaats van een plastic tas te kopen.

“Want plastic tassen zijn niet goed voor het milieu”, zo zegt ze.
Ik verontschuldig me en leg haar uit: “Wij hadden dat groene gedoe niet toen ik jong was!”
De cassière antwoordt: “Ja, en dat is nou juist ONS PROBLEEM vandaag-de-dag: JULLIE generatie maakte zich niet druk om het milieu te sparen voor de toekomstige generaties!”

flessen melkZe heeft gelijk, onze generatie had dat groene gedoe niet in onze dagen.. Toen hadden we melk in flessen, frisdrank in flessen en bier in flessen, die we leeg en omgespoeld terug brachten naar de winkel. De winkel stuurde deze dan terug naar de fabriek en in de fabriek werden deze flessen gesteriliseerd en opnieuw gevuld. Wij deden echt aan recycling.

oude-trappenhuisMaar we deden niet aan dat groene gedoe in die tijd..
Wij liepen trappen, omdat we niet over roltrappen en liften beschikten in elk gebouw. Wij liepen naar de supermarkt en verplaatsten onszelf niet iedere keer in een 200 PK machine, als we 2 blokken verder moesten zijn.

Baby-font-b-diapers-b-font-100-cotton-font-b-cloth-b-font-thickening-autumn-andMaar ze heeft gelijk: wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd..
Baby luiers gingen in de kookwas, omdat wegwerpluiers niet bestonden.
We droogden onze kleren aan de lijn en niet in een energieverslindende machine die continu 220 volt verbruikt. Wind- en zonnen energie droogden onze kleren echt – vroeger, in onze dagen.
Kinderen droegen de afdankertjes van oudere broers en zussen en kregen geen gloednieuwe kleren.

ont_Doorbraak_televisie_mMaar de jonge dame heeft gelijk! Wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd.. In die tijd hadden we – misschien – één tv of radio in huis en niet een op elke kamer. De tv had een klein schermpje, ter grootte van een zakdoek en niet een scherm ter grootte van een hele wand van een woonkamer.
In de keuken werden gerechten gemengd en geroerd met de hand, omdat we geen elektrische apparaten hadden die alles voor ons deden.

mower-push-typeWanneer we een breekbaar object moesten versturen per post, dan verpakten we dat in een oude krant ter bescherming en niet in piepschuim of plastic bubbeltjes folie. In die tijd gebruikten we geen motor maai apparaat op benzine als we het gazon maaiden.We gebruikten een maaier die geduwd moest worden en functioneerde op menselijke kracht.
Wij sportten door te werken, zodat we niet naar een fitnessclub hoefden te gaan om op ronddraaiende loopbanden te gaan rennen, die werken op elektriciteit.

Fountain-Pen-PositioningMaar ze heeft gelijk. Wij hadden dat groene gedoe toen niet..
Wij dronken uit de kraan wanneer we dorst hadden, in plaats van uit een plastic fles, die na 30 slokken wordt weggegooid. Wij vulden zelf onze pennen met inkt, in plaats van elke keer een nieuwe pen te kopen.
Wij vervingen de mesjes van een scheermes, in plaats van het hele ding weg te gooien alleen omdat het mesje bot is.

HKnov1980_2356Maar, wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd..
Mensen namen de trein of een bus en kinderen liepen of fietsten naar school in plaats van hun moeder als 24-uurs taxi servicedienst te gebruiken.
Wij hadden 1 stopcontact per kamer en niet een heel arsenaal aan stekkerdozen en verlengsnoeren om een dozijn apparaten van stroom te voorzien.
stadsplattegrond2.ashxEn wij hadden geen geautomatiseerde gadgets nodig om een signaal op te vangen van een satelliet die 2.000 mijl verderop in de ruimte hing, zodat we contact konden leggen met anderen om uit te vinden waar de dichtstbijzijnde pizzatent zich bevindt.

Maar is het niet in-en-in triest dat de huidige generatie klaagt over hoe verspillend wij ‘oudere mensen’ waren, gewoon omdat wij ‘dat groene gedoe’ niet hadden in onze tijd?

Stuur dit door naar andere “egoïstische” oudere mensen, die (niet) zitten te wachten op een les in het behoud van moeder aarde, gegeven door “intelligente” jongeren van deze tijd.

Johan Brouwer, februari 2015

I REST MY CASE 😉


Een reactie plaatsen

Je bent niemand een verklaring schuldig..

0c45a018b82eec1a3c17a1f37747ea49_1351891709Hoe vaak het niet voorkomt dat ik in een gesprek met een klant achter elkaar verontschuldigingen hoor.. 
Je herkent het vast. Je probeert belangstellend te zijn, vraagt wat en meteen krijg je antwoorden en in een moeite door het “hoe en waarom” van a tot z.  Soms zitten mensen continue in een soort verdedigingsmodus, alsof alles goed gepraat moet worden wat zij doen –  of ooit deden – met hun leven. Waarom?? Ieder leeft z’n eigen leven toch? Of dat een gesprekspartner ineens verklaringen wil over het hoe en waarom van mijn leven.  Ik vind niet dat ik altijd een verklaring hoef te geven voor dingen die ik besluit of doe. Tuurlijk hou ik rekening met anderen maar uiteindelijk gaat het de buitenwereld niets aan hoe ik m’n leven wil inrichten. 

Is het de sociale druk en het verwachtingspatroon waaraan men denkt dat een ander moet voldoen? Maar een ander kan toch niet weten – laat staan beslissen –  hoe ik mijn leven het beste kan inrichten? Toch zijn er altijd mensen die denken beter te weten wat goed is voor de ander en dus doe je automatisch mee met het goedpraten van je daden.. Ik geef even een paar voorbeelden van dagelijks terugkerende zaken:

Samenstelling

Het maakt niet uit hoe je situatie is, of je nou alleen woont, getrouwd bent, samenwoont met een vriendin of desnoods samen leeft met je ex.. Je hoeft daar geen verantwoording aan een ander voor te geven. Jouw keuze en jouw beslissing!

Prioriteiten

Wil je een eigen bedrijf starten? Wil je vrijwilligerswerk gaan doen?Wil je non worden in de tropen? Of ben je van plan alles wat je bezit te verkopen om een voetreis door India te gaan maken? Go for it! En onthou dat het jouw prioriteiten, ideeën en idealen zijn, waar een buitenstaander helemaal niets mee te maken heeft!

Eigen wil

Als je iets gedaan hebt- wat anderen niet leuk vinden of niet zien zitten- maar je hebt niemand kwaad gedaan, hoef je je toch niet te verontschuldigen? Volgens mij verontschuldig je alleen voor dingen die je (met opzet) fout hebt gedaan en niet voor keuzes die je uit idealisme nam of gewoon omdat jij het graag zo wilde doen. Het is perslot jouw leven!

Kiezen voor jezelf

Als je even niemand wil zien, als je eindelijk dat boek eens uit wil lezen, als je geen zin hebt om te winkelen met die vriendin, als je even niet bereikbaar bent voor een ander.. SO BE IT! Waarom zou je je schuldig voelen voor iets wat heel normaal is? Je hebt die tijd voor jezelf duidelijk nodig en hoeft daar geen excuus voor te maken. Het is jouw leven en jouw vrije dag dus jij beslist! Je leeft andermans leven toch niet?!

Mening

Als mensen hun persoonlijke overtuigingen met je delen, is dat meestal omdat ze je vertrouwen. Dat is natuurlijk vleiend maar.. soms zijn er ook mensen die vinden dat je dan vanzelfsprekend dezelfde overtuigingen moet hebben.. Echt niet! Je hebt niet voor niets een eigen mening! Ook al vertellen ze je hun diepste wensen of geheimen, dat betekent toch niet dat je het er mee eens hoeft te zijn?

Bevestiging

Natuurlijk is het best moeilijk om keihard NEE te zeggen op een vraag van iemand maar je hoeft echt niet altijd meteen ja te zeggen als men je iets vraagt. Weet waar je beperkingen en je grenzen liggen. Als je zelf ‘loaded’ zit met bezigheden en je agenda zit mudvol, dan loop je jezelf alleen maar voorbij. Jij bent uiteindelijk baas over – en verantwoordelijk voor-  je agenda en niemand anders. Dus een nee betekent niet dat je niet aardig bent maar geeft meteen duidelijkheid. Niet voor niets zegt men: Nee heb je, ja kun je krijgen.

Je bent wie je bent.

Als je bent afgevallen, aangekomen, je haar roze hebt geverfd, een uitgroei als een landingsbaan hebt, wallen onder je ogen hebt, je ogen eens niet hebt opgemaakt, je joggingpak aan hebt, minder aandacht aan je uiterlijk hebt gegegeven.. Nou en? Waarom zou je je daar in godsnaam over ver-excuseren , je bent niemand een uitleg verschuldigt. Je doet alleen wat jij wil en wat jou goed dunkt, het gaat niemand wat aan als jij er maar happy bij bent.

Smaak

We houden allemaal van verschillende soorten voedsel. As iemand je aanspreekt op iets wat jij lekker vindt, en zij niet.. herkenbaar? Jammer dan! Daar ben je toch geen verantwoording voor verschuldigd? Je eet wat je wil!

Sex

Of je sexleven nou hot is or not en who to blame??? I do’nt care EN I do’nt want to know!! Doe het hoe vaak  jij wil en met wie, dan doe ik dat ook. En als ik iets wil weten, dan vraag ik er wel om 😉

Carrière

Wil je een carrière switch maken en een hele andere richting in gaan? Ga er voor! Je hoeft een ander niet te overtuigen of het een goede keuze is. Je zult ongetwijfeld niet over een nacht ijs gegaan zijn. Waarom zou je je ten opzichte van anderen verantwoorden. De mensen die echt om je geven staan ongetwijfeld altijd achter je keuze!

Geloofs- of politieke overtuiging .

Of je nou links bent of rechts, katholiek, jehova of moslim, het is jouw keuze en daar hoef je een ander geen verklaring voor te geven.  Wel eens in een gezelschap in een verhitte discussie terecht gekomen? Natuurlijk kun je met elkaar in discussie gaan maar dat betekent niet dat een ander jouw mening hoeft te delen.  Een goed debat of het aanhoren van andermans ideeën kan heel verhelderend en leerzaam zijn maar duw je mening nooit door een andermans strot!

Single

Het maakt niet uit dat je single bent omdat het je keuze is of omdat het nou eenmaal zo gelopen is, JE BENT SINGLE! En wie weet ben je daar juist wel heel happy mee. En probeert men je weer te koppelen en zie je het niet zitten? Zeg het maar ga je niet in allerlei nare bochten wringen om iemand anders een plezier te doen. 

Daten

Heel belangrijk om te onthouden: Daten doe je omdat je iemand te gek vindt en niet omdat anderen dat vinden of om je mogelijke dating partner een plezier te doen. Nee is een normale optie in dat geval!

Huwelijk

Trouwen op je 18e, 28ste, 48ste of 88ste? Gewoon doen als je dat wil, het gaat niemand een malle moer  aan!

Relatie perikelen

Een echtgenoot die vreemd ging, weer vergeven? Terug gaan naar je ex?  Huwelijk afgezegd terwijl de trouwjurk al in de kast hing? Ga je na jaren ellende uit elkaar? Zie je al jaren je familie niet meer? Dit zijn beslissingen die je – om wat voor reden dan ook – zelf maakt en die niemand iets aan gaan. Dus ga je zelf dus ook niet verontschuldigen want het is jouw beslissing! 

Dus mocht je in de toekomst je ei kwijt willen, weet dan dat ik luister en zwijg. Niet omdat ik het er niet mee eens ben, of je veroordeel maar omdat ik vind dat je je leven lekker moet leiden zoals jij denkt dat goed is!

5cf3a5b1d0dbe3bf4390e75195a6dfa8


6 reacties

Blijziend door die lenzen !

In onze schoonheidssalon werken wij voornamelijk met vrouwen. Natuurlijk worden er dan veel ‘vrouwendingen’ besproken en met name hormoon gerelateerde zaken komen veelvuldig aan bod. Pubertijd, zwangerschap of menopauze? Wij zijn een van de eerste die het opmerken en het grappige is dat we het in de meeste gevallen eerder weten dan de cliënte in kwestie.. Hormonen hebben namelijk een behoorlijke invloed op nagels en huid. Het bizarre is, dat we het bij klanten en collega’s onmiddellijk in de gaten hebben maar bij onszelf… Echt niet! We werken met vier dames in onze salon; een pedicure, een nagelstyliste, een schoonheidsspecialiste en een fysiotherapeute, variërend in de leeftijd van 48 tot 50 jaar. Natuurlijk hebben wij, zoals iedere vrouw, last van onze hormonen ( af en toe zelfs van die van elkaar! 😁) en alle bijkomende kwaaltjes. Maar soms heb je een kwaal die je aan iets heel anders toewijdt..

Ik draag al zo’n kleine twintig jaar contactlenzen omdat ik niet goed in de verte kan kijken. Ik ging al die tijd keurig, twee keer per jaar, op controle naar de opticien en wisselde geregeld van soort lenzen. De laatste jaren gebruikte ik maand lenzen en had nooit een probleem tot een jaar geleden. Mijn lenzen irriteerde me verschrikkelijk! Ik had constant het gevoel dat mijn lenzen tegen mijn oogbol geplakt zaten en dat mijn oog langzaam uitdroogde. IMG_5076Zelfs oogdruppels gaven geen verlichting en de opticien bedacht dat het beter was om over te stappen op een bril… Nou haat ik vette brillenglazen en kijk, ongeacht montuur, letterlijk en figuurlijk altijd door een bril. Ik heb er echt nooit aan kunnen wennen. Een bril vond ik dan ook een absolute NO GO en de enige oplossing, op dat moment, was veelvuldig mijn lenzen uitdoen en ze schoon maken..

Tijdens een behandeling bij mijn collega Joan, de fysiotherapeute, vertelde ik hierover en zij riep onmiddellijk; “Oh, dat heb ik ook gehad. Dat komt vast door de verandering van hormonen. Weet je wat kan helpen? Daglenzen van de Hema! Ik draag ze nu ruim een jaar en heb nooit meer ergens last van.” Natuurlijk ben ik dezelfde middag nog naar de dichtstbijzijnde Hema gereden en heb ze gekocht. De prijs viel me absoluut mee. Ook ik draag ze dagelijks en heb, net als mijn collega, geen last meer van een wazige wereld. Een wereldtip! IMG_5298.JPG Een daglens is, zoals de naam al zegt, geschikt om een dag te dragen en daarna moet je ze weggooien. De volgende dag reinigen en hergebruiken is absoluut af te raden. Uiteindelijk neem je ze voor het gemak en is het een zalig gevoel om dagelijks verse lenzen in je ogen te hebben. Make-up kan gewoon gedragen worden maar breng dit dan aan nádat je de lenzen hebt ingebracht.

De daglenzen zijn te koop in verschillende sterktes, zitten in een doosje van 10 lenzen (steriel en per stuk verpakt) en kosten slechts € 5,25. Wel is het altijd raadzaam om gewoon je ogen te laten controleren bij een opticien. Ik ben vorige week nog bij de mijne langs gegaan en hij was super tevreden over de conditie van mijn ogen. Voor mij dus voorlopig geen full-time bril. Ik hou het, zo lang als het kan, bij deze comfortabele lenzen. Blij mee!!

Foto contactlens: Claudia Otten


Een reactie plaatsen

A Lot of Cola

Na ruim 12 jaar elke dag liters cola te hebben gedronken is het echt tijd om te stoppen! Zolang ik mij kan herinneren ben ik gek geweest op cola. Als klein meisje mocht ik het alleen drinken op feestjes en partijen en als puber begon ik het steeds vaker te drinken als ik uit school kwam. Mijn vader heeft mij vaak gewaarschuwd dat ik niet zoveel cola moest drinken. Hij vertelde mij dat het slecht zou zijn voor mijn gebit en ik zou er vreselijk dik van worden. Helaas weerhield dit mij er niet van om de cola te laten staan. Ik heb altijd een prachtig gebit gehad zonder gaatjes en echt dik ben ik gelukkig nooit geworden.

Op mijn 19e ging ik het huis uit om samen te gaan wonen. Vanaf toen is het bergafwaarts gegaan met mijn cola gebruik. Er was tenslotte niemand meer die mij kon vertellen wat ik wel en niet mocht doen en de boodschappen moest ik zelf doen. Al gauw werd cola het enige drankje wat er bij ons in huis was. Ik dronk het al zodra ik wakker werd en dat ging zo de hele dag door. In het begin dronk ik alleen coca-cola maar ik merkte al gauw dat dit best prijzig was vergeleken bij de b- merken van de supermarkt. Op aanraden van de mensen uit mijn omgeving ben ik overgestapt van gewone cola naar cola light. Het was even wennen…maar uiteindelijk vond ik het lekker, veel te lekker!
Inmiddels dronk ik gemiddeld 2 tot 2,5 liter cola- light per dag. Ik kocht bij de supermarkt zelfs 6 kleine flesjes of blikjes om mee naar mijn werk te nemen en dronk deze dan moeiteloos om 7 uur op in de trein. Je zag sommige mensen wel echt vreemd opkijken op zulke momenten. Er zijn dagen en weken voorbij gegaan dat ik niks anders dronk dat cola.

IMG_5327.JPG

Waar ik mij het meest voor schaam is het feit dat er zelfs een colafles naast mijn bed stond… Als ik ’s nachts wakker werd om naar het toilet te gaan, dan nam ik nog even wat slokken uit de fles voordat ik mijn bed weer indook. Qua merk maakt het mij overigens helemaal niets uit welke cola ik drink. De cola zero van de Lidl dronk ik het meeste vanwege de grote hoeveelheid en de lekkere smaak.

De mensen die dicht bij mij staan hebben mij vaak genoeg aan mijn verstand geprobeerd te brengen hoe slecht cola is. Het drinken van cola is slecht voor je botten. Het fosforzuur wat erin zit zorgt ervoor dat het skelet broos kan worden. Dit vergroot de kans op botbreuken wel drie keer. Dit is ook niet zo gek natuurlijk wanneer je denkt aan een roestige spijker en deze dan een nachtje in een glas cola legt. Verder is het drinken van cola uitermate slecht voor je gebit. De suiker en zuren in cola zorgen voor tanderosie. Dit betekent dat het tandglazuur of wortelcement gedeeltelijk of geheel kan worden opgelost. Reden genoeg lijkt mij om dit drankje voorgoed te laten staan toch? En wat dacht je van de aspartaam die in cola-light verwerkt is. Er zijn geruchten dat deze stof hartstikke kankerverwekkend is…

Ik heb wel eens eerder geprobeerd om te stoppen met het drinken van cola. Helaas is mij dit nooit gelukt. Wanneer ik het een dag niet dronk werd ik vaak een beetje knorrig, onrustig en kreeg ik last van tintelende handen en voeten. Mijn man zei dan ook vaak tegen mij dat ik even een glas cola moest nemen. Toen kon ik er nog wel om lachen maar ergens wist ik best dat ik gewoon verslaafd ben aan cola.

Nu vragen jullie je misschien af waarom ik er nu na 12 jaar ineens heb besloten om te stoppen. De reden is mijn kinderen. Als moeder zijnde vind ik dat je het goede voorbeeld moet geven. Cola naast je bed hebben staan is nou niet bepaald een goed voorbeeld. Cola is hartstikke slecht voor je hele lijf! Ik zou het vreselijk vinden als mijn kinderen het idee krijgen dat cola gezond voor je is en dat zij het ook dagelijks gaan drinken. En dus besloot ik een week geleden op 29 september 2014 om voorgoed te stoppen met deze verslaving.

IMG_5328.JPG
Tijdens een teamuitje sprak ik erover met een paar lieve collega’s. Zij vinden ook dat ze teveel snoep en snacks naar binnen werken en wilde daarom in de maand oktober stoppen met snoepen en snacken en te kijken wat dit met ons lichaam gaat doen. Zij zijn op woensdag 1 oktober begonnen met “stoptober” . Waar anderen stoppen met roken, stoppen wij met suikers en alle ongezonde dingen. Ik wilde graag op een maandag stoppen vandaar dat ik 2 dagen eerder begonnen ben.

Inmiddels ben ik een week cola-af. Oh, wat ben ik trots op mezelf. Het was deze afgelopen week echt niet makkelijk voor mij. Ik voel me ontzettend moe! Het voordeel is wel dat ik echt heerlijk slaap. Zodra ik mijn kussen al ruik ben ik in dromenland. Ik vind het wel jammer dat ik ook weer zo moe uit mijn bed stap en mij de hele dag zo blijf voelen. Helaas heb ik nu ook al een week last van hoofdpijn. Mijn lichaam moet natuurlijk wennen aan het gebrek van cafeïne. Ook heb ik regelmatig last van slapende handen en voeten wat ik echt super irritant vind. Ik merk ook dat ik behoorlijk prikkelbaar en chagrijnig uit de hoek kan komen…
Gelukkig zie ik nu ook al een hoop voordelen; ik hou veel geld over, ik ben al bijna 2 kg kwijt en ik slaap super goed. Op den duur zullen er natuurlijk alleen nog maar meer voordelen naar boven komen…maar ik vrees dat ik voorlopig nog niet af ben van de afkickverschijnselen.

IMG_5326.JPG

Sommige mensen denken dat ik beter eerst had kunnen afbouwen in plaats van rigoureus te stoppen met cola. Ik ben het eigenlijk wel met deze mensen eens alleen kan ik dat zelf dus niet. Ik heb het bijvoorbeeld ook met het eten van een koekje uit een trommel. Ik kan makkelijk “nee” zeggen tegen iemand die mij een koekje aanbiedt maar ik kan het niet bij 1 of 2 koekjes laten want dan moet de trommel ook gelijk leeg. Daarom besloot ik om gewoon meteen rigoureus te stoppen. Ik moet even door de zure appel heen bijten… Volgens de internetverhaaltjes houden deze verschijnselen zo’n 5 tot 10 dagen aan…ik ben zeer benieuwd. Ik ben nu wel echt blij dat ik verder nooit een verslaving heb gehad zoals roken of alcohol. Wat een hel is het om met iets te moeten stoppen wat zo’n gewoonte is geworden!

Sinds een week leef ik op water en thee. Het is echt even wennen….maar ik weet waar ik het voor doe! Voorlopig vermijd ik dus de horeca en fastfoodketens even…want bij uitgaan en snacken hoort toch echt een lekker colaatje voor mij 😉

A222FDAF-74D2-4495-9FCC-62E5C54106A4

8E03797F-435A-404E-A9E6-11EA600BDD2F

AF64660B-3CC2-4A7D-8A8A-77C2FD2EDE61


2 reacties

Als je altijd moe bent..

20140709-205832-75512610.jpg

Joan had het er al eens eerder over.. VERMOEIDHEID door een vitamine D tekort in je lichaam. Maar wat als je maar moe blijft, zó erg dat het je functioneren danig in de weg zit? Het overkwam mijn klant Marian.
Zij blogt erover voor de meisjes van Mooi;

Al zeker een jaar liep ik met lichamelijke klachten; vaak spierpijn,het altijd ontzettend koud hebben en vooral ontzettend moe!!
Ik heb een ontzettende leuke baan, loop de hele dag buiten en sport dagelijks. Helaas merkte ik dat ik, ook op mijn werk, eigenlijk alleen nog maar aan slapen kon denken en totaal geen energie had!! Toen dacht ik…dit klopt niet, dus maar is langs de huisarts.

Ik ben vaak gebeten door een teek, dus eerst maar is een tekentest in Duitsland gedaan, aangezien die testen daar veel betrouwbaarder zijn dan hier in Nederland. De uitslag was dat ik niet de ziekte van Lyme had. Wat ik wel had bleef de vraag.
Mijn klachten namen niet af; de ene week was het wat beter dan de andere week en al met al sukkelde ik zo weer weken verder. Toch maar weer eens langs de huisarts , weer bloed laten prikken maar daar kwam wederom niets uit. De huisarts wist het helaas ook niet meer en stuurde mij door naar een neuroloog voor een “slaaptest”..ik kon mij hier absoluut niet in vinden, dat voelde zo niet goed!

Helaas werden de klachten steeds erger. Het was inmiddels voor mij heel normaal geworden om 3 á 4 avonden per week, rond een uur of zes, op de bank in slaap te vallen en sliep dan gerust de hele avond verder tot een uur of elf. vervolgens sleepte ik mezelf dan mijn bed in en sliep weer verder..
Als mijn vriend mij wel is probeerde wakker te maken, was dat eigenlijk niet te doen. Ik was in zo’n diepe slaap..gewoon in coma!!
Bij het opstaan, was ik alles behalve uitgerust…terwijl ik toch echt dik 10 uur geslapen had! Een ondoenlijke situatie..

Uiteindelijk kwam ik, na maanden aanmodderen, via via terecht bij Linuspauling kliniek in Waalre. Het 1e consult was met een huisarts en een orthomoleculair arts . De eerste stap was om al mijn klachten in kaart te brengen en dat waren er best veel eigenlijk! Ik denk dat het eerste gesprek zeker 3 kwartier duurde. Echt een verademing, iemand die zo goed naar je luistert en de tijd voor je neemt! Uiteindelijk kreeg ik hier weer een heel uitgebreid bloedonderzoek, waar ik na 3 weken de uitslag van kreeg…
En wat bleek, ik was dus niet gek! Het zat niet tussen mijn oren ik had een bijnieruitputting, werden er 2 virussen gevonden o.a Pfeiffer én kampte ik met een vitamine D tekort! Daar kwamen dus de vermoeidheid klachten vandaan. Alles viel meteen op zijn plek!

Op advies van deze dokter word ik nu behandelt met vitamine D injecties en met infusen met een hele hoge dosis vitaminen C.
1 x per week krijg ik nu een infuus en dat ongeveer 2 maanden lang. Na het eerste infuus voelde ik al verschil en nu, na 6 behandelingen, voel ik me topfit!! Het slapen op de bankt komt niet meer voor, ik heb veel meer energie en voel me zo veel beter!!

Ik kan dit echt iedereen aanraden; heb je dergelijke klachten en áls je bij de huisarts niet verder komt, luister gewoon goed naar je lichaam. Je voelt het zelf het beste en bent niet gek!

Voor meer info kun je terecht op http://www.linuspaulingkliniek.nl

groeten,
Marian


3 reacties

Het aantekenschrift van Vic…

Bjorn heeft een aantekeningenschrift van Journalistiek gepakt als kladblok voor de puntentelling van klaverjassen. Na het spelen blader ik er in. Ik kom mijn verslag tegen van mijn bezoek aan de heropening van het Emma Kinderziekenhuis. Bizar om te weten dat de geïnterviewde inmiddels overleden is.

”Het deed me meer dan ik wilde dat het me deed. Ik heb wel eens nagedacht om de verpleging in te gaan of om psycholoog te worden. Vanochtend zijn mijn ogen geopend: ik kan dat niet.

Huilende baby’s, verdrietige ouders en hoge piefen zijn er aanwezig. Een aantal vrijwilligers loopt rond met thee en koffie. Ik ga naar een moeder toe met een kind van een jaar of drie.

”Hallo, ik ben Victoria Vlaanderen van de School van Journalistiek.” Ze kijkt me doordringend aan. ”Mag ik u wat vragen stellen?” Het jongetje kijkt mij aan, ik staar naar zijn infuus. ”Hij is ziek”, vertelt zijn moeder. Het valt mezelf op dat ik niet gelijk roep ‘ja duhhuh dat begrijp ik ook wel als je hier bent’, maar begrijpend knik. ”Ik ook”, voegt ze er aan toe. Mijn interesse stijgt. ”Allebei ziek, dat valt niet mee”, constateer ik. ”Allebei kanker”, deelt ze mee. Ik schrik. Kanker. Weer dat woord dat mij overal lijkt te achtervolgen. ”Kanker”, herhaal ik. Ik zie de tranen in haar ogen schieten, en wil eigenlijk wegrennen van dit moeilijke gesprek.

Ze is jong, erg jong. Niet veel ouder dan ik. Ze kijkt naar de vloer. Als ze omhoog kijkt, zie ik een traan over haar wang glijden. ”Waar is de vader?”, vraag ik spontaan, terwijl mijn ogen richting het jongetje gaan. Eigenlijk weet ik niet of ik het wel wil weten. ”Die hoef ik nooit meer te zien!”. ”Waarom niet?” Haar aankijken gaat door merg en been. ”Zijn vader is ook mijn vader”, en ze begint te trillen. ‘Ach meissie toch’ wil ik zeggen en haar in mijn armen nemen, maar misschien vindt ze dat naar. Ik ken haar pas twee minuten. Althans kennen, wat is kennen? ”Gaat het?”, vraag ik terwijl ik het antwoord weet. Ze zegt van wel, maar haar ogen vertellen het tegenovergestelde. ”Voor mezelf vind ik het niet meer erg, maar die kleine, die kleine..”. Haar stemt geluid stokt. Alsof het jongetje voelt dat het over hem gaat, begint hij te huilen. Wat een longen heeft dat kind, denk ik bij mezelf. ‘Kankerdekankerkankerkutkanker’ wil ik roepen, maar het lijkt me niet gepast.

Amandelvormige, grote, blauwe ogen heeft de kleine. Hij is mooi. Dat lijkt het extra tragisch te maken. ”Het is de vraag wie er eerder doodgaat: hij of ik”, zegt ze snikkend. ”Hij is alles voor me.” Korte stilte. Ze slikt. ”Als ik van die familiedrama’s op het nieuws zie, had ik dat ook gewild. Begrijp me niet verkeerd: ik bedoel samen sterven. Tegelijk sterven is mijn laatste wens. Maar ik kan mijn eigen kind niet doden. God wel. God wel.”

Ik had haar beloofd dat ik terug zou komen aan haar bed. Na 3,5 week, mijn tentamens hielden mij op, was ik terug. Zij was overleden, uitzaaiingen, een week nadat ik was geweest. Twee dagen daarna was ze overleden. Het ziekenhuis wist niet waar het kind heen was.
Toen heb ik bedacht dat ik mijn eerste dochter gedeeltelijk zou vernoemen naar deze vrouw. Ondanks alles wat haar was over komen, kon ze vol liefde kijken naar haar zoontje. Haar zieke kindje van de man die haar verkrachtte..

20140627-002715-1635874.jpg


Een reactie plaatsen

Schuldgevoel..

Als ik de afgelopen jaren de gesprekken met klanten zou moeten samenvatten, staat met stip op nummer 1: SCHULDGEVOEL ..

20140609-153854-56334227.jpg
Waar moeders zich het meeste schuldig over voelen, is dat zij te weinig tijd zouden doorbrengen met hun kinderen. Hoe meer uren je werkt, hoe groter je schuldgevoel daarover vaak is. Vooral moeders voelen zich schuldig als ze werken. Verschillende onderzoeken tonen echter aan dat ouders tegenwoordig meer tijd met hun kinderen doorbrengen dan vroeger.

Sterker nog.. Ik ken werkelijk ouders die continue met hun kinderen, allerlei uitstapjes organiseren. Echt, elke vrije minuut MOET er iets, liefst educatief, gedaan worden. Dát en de diverse clubjes waar de kinderen lid van zijn, maakt dat die kinderen amper tijd hebben om gewoon eens lekker niks te doen.. Ik snap er niks van! Gewoon in en om het huis rommelen met je vriendjes, wat is daar mis mee? En waarom zoveel clubjes? Ik vind persoonlijk één teamsport (en eventueel nog iets) meer dan voldoende. Zo leer je wat een betrokken ‘ verenigingsleven’ inhoudt en je leert om in een groep te samenwerken. Trouwens.. Hoe ouder ze worden, hoe minder tijd met de uitbreiding van trainingstijden én een toename van huiswerk ..

Normaalgesproken zorgt een schuldgevoel ervoor dat je de juiste keuzes maakt: daardoor houd je rekening met anderen. Maar bij een ‘chronisch’ schuldgevoel maak je jezelf onterecht verwijten en probeer je te compenseren voor ‘fouten’ die je niet eens hebt gemaakt.

‘Vroegah’ was ik altijd druk met spelen, gewoon in het bos, op het strand, in het weiland, op zolder met mijn speelgoed. En mijn moeder? Die werkte ook. Ik heb echt niet de indruk gekregen, dat ik ooit iets tekort ben gekomen. Sterker nog, ik heb er iets heel belangrijks voor terug gekregen; zelfstandigheid en creativiteit. Niet dat ik altijd alleen was en aan mijn lot over gelaten werd.. Welnee! Ik kreeg, naar mijn mening, alle ruimte om me te ontwikkelen.. Zo zie ik het althans. En als er iets was en ik had haar nodig dan was mijn moeder altijd in de buurt. En ik heb ook alle kinder attracties en leuke musea gezien, net als mijn kind.

Soms bekruipt mij juist een schuldgevoel als mijn kind amper iets kan afspreken omdat al zijn vriendjes op ‘familie uitje’ zijn. Totdat ik de gezinnetjes zondagavond tegen tienen , met totaal afgepeigerde kinderen thuis zie komen en.. Maandagochtend half slapend weer naar school zie gaan.. Meteen is mijn schuldgevoel weg!

20140609-153938-56378091.jpg
En wat Ellen terecht aanvult; ‘ Wat is er mis met een potje ouderwets vervelen? Ook dát heeft een functie namelijk: Je komt vanzelf op de leukste ideeën! Moeders met een schuldgevoel liggen eigenlijk altijd met een knoop in de maag op mijn stoel. Steeds kijkend op horloge of ze wel op tijd op het schoolplein zijn. Op die manier gaat het moment voor ‘jezelf’ uiteindelijk snel en ongemerkt voorbij. Het is juist zo fijn om een uurtje helemaal aan jezelf te besteden. Dan ben je thuis weer een stuk relaxter en meteen een beetje MOOIer!’


1 reactie

Ik ben een Entrepreneur!

Vroeger wist ik echt niet wat ik later wilde ‘worden’, als iemand me dat vroeg.. Na de middelbare ging ik naar de Detailhandel-school omdat mijn vader ooit ergens had gezien én bedacht dat een dergelijke opleiding mij op het lijf geschreven was… Ik wilde er tot tien jaar geleden nooit aan, vond ondernemer zijn niks voor mij maar steeds weer weet ik dat mijn vader (ook hierin) gelijk had..

20140514-130932.jpg
Op de Detailhandel-school zag ik, dwars als ik was met alle droge stof, meer in de creatieve kant van de opleiding. Vooral mijn gevoel voor vorm en kleur vielen op dus inene had ik het in mijn kop gehaald, om zelfstandig etaleur te worden en dat ik dan natuurlijk alleen maar ging werken voor bedrijven als de Bijenkorf of Peek en Cloppenburg, de trendsetters op etalage gebied.. Wist ik veel! Tegen de tijd dat ik een diploma op zak had, was er geen droog brood te verdienen als onervaren schoolverlater en via, via kwam ik, na twee maanden als werkzoekende, in het toerisme terecht.. Een tijd die ik voor geen goud had willen missen en waar ik heel veel levens- en ook handels-ervaring heb opgedaan. Wat ik daar allemaal heb meegemaakt.. Pfieuwww! Maar daarover een andere keer meer 😉

20140514-094751.jpg
Na een mindere periode in mijn leven qua plezier in werken én het feit dat we de zorg voor een klein kind hadden, bedacht ik dat ik mijn eigen agenda wilde beheren en ‘rondom’ dat kleine mannetje wilde werken. In loondienst had je het voordeel van een ‘vast inkomen’ maar niet genoeg vrijheid dus een logische conclusie was toch: eigen baas worden.

Het opbouwen van een klantenkring, de administratie voeren, producten uittesten en inkopen, goed werk afleveren, stuk voor stuk tijdrovende en energie vretende zaken naast een gezin. Echt veel tijd voor andere zaken had ik de eerste jaren als zelfstandig ondernemer niet. Maar wat er wel altijd was: het gevoel dat er altijd meer uit te halen en te verbeteren was..
Goed beschouwd: Ik was dus altijd op zoek naar ‘meer’ en ‘anders’ en was nooit ‘niet’ bezig met zoeken naar werk. Niet fysiek dus maar wel altijd in mijn hoofd.. Ik kan bijvoorbeeld iets zien of horen en het onmiddellijk omzetten in ‘er handel in zien’. De ene keer deed ik er iets mee en de andere keer bleef het een ideetje.

Het leuke is, dat ik ook tijdens mijn behandelingen veel ‘ondernemende’ dames aan tafel krijg, waar ik de meest interessante gesprekken mee voer over met name ondernemen. Zij zijn het die me bij tijd en wijlen even op scherp weten te zetten én me daarnaast hebben laten inzien dat de wereld (in mijn geval) groter is dan mijn werktafel en de vierkante meters van de salon.. Er is altijd veel meer uit te halen! Zo gebeurde het al eens eerder dat ik, naast de salon, ook werkzaamheden als virtual assistent deed. Gewoon thuis aan de keukentafel, terwijl mijn kind in en om het huis scharrelde.. Enig om te doen en een fijne bijverdienste. Ook is de ‘social media’ van onze salon welhaast een baan naast mijn werk, geworden. Niet omdat ik daar voor koos maar puur omdat ik bleef proberen om juist in ‘crisis tijd’ de aandacht naar onze salon te blijven trekkenen de mogelijkheden op dat vlak steeds ruimer werden. Niet zonder resultaat.. De acties werden gewaardeerd en steeds meer bekende en bevriende ondernemers vroegen mij om social media advies. Mijn nageltafel als adviesburootje .. Het kon allemaal bij Mooi 🙂

Met mijn klant Sheila mag ik vaak even sparren en zij liet me inzien dat ik me meer moest verdiepen in Internet Marketing in de ruimste zin van het woord. Ze had gelijk! Voor mij was hier ook nog veel meer uit te halen. Dus…Opleiding gedaan, zitten broeden over hoe nu verder en zoetjesaan werd het idee geboren.. Samen met Barbara Mounier ga ik nu dus ook van start met ‘Netwerkbouwers’, social media services, teksten en communicatie voor ondernemers en ZZPers. Spannend maar tegelijkertijd weten wij, beide uit de ervaring als ondernemers, hóe belangrijk Social Media voor je bedrijf is en ook hóe tijdrovend die klus is. Er gaat zoveel tijd inzitten en dat gaat natuurlijk af van de kostbare tijd die je nodig hebt met het op- en uitbouwen van je onderneming. Hier kunnen wij met Netwerkbouwers dus een passende oplossing bieden, terwijl de ondernemer bezig kan zijn met ‘ondernemen’. De komende twee weken gaan we volop aan de bak met het verfraaien en verbeteren van de website en stellen we onze nieuwe onderneming ‘online’ overal en aan iedereen voor.

20140514-141307.jpg
Dus eigenlijk doe ik tegenwoordig veel meer dan alleen Mooimaker zijn! Ik doe iets wat mij op het lijf geschreven is, ik ben een entrepreneur! En wat dat inhoudt? In ieder geval niet alleen als ZZPer mijn werk in de salon doen.. Entrepreneurs zijn naar buiten gerichte ondernemers. Een entrepreneur is een ‘bouwer’, heeft oog voor kansen en bedreigingen, is een creatieveling en een ‘verbinder’. Een entrepreneur is een ondernemende ondernemer. Het gaat er dan ook niet om of je ondernemeR bent, maar of je ondernemeND bent. En dat blijkt veel meer uit je gedrag en competenties dan uit je inschrijving bij de kamer van koophandel.

20140514-095357.jpg
Een ondernemer is dus niet per definitie ook ondernemend. Een zelfstandig ondernemer is de vakman/vrouw die geen zin of mogelijkheid heeft om in loondienst te werken. Voor mij als ZZPer, is juist het ondernemend ondernemen dé uitdaging en dat hoeft niet persé in één zaak( of salon) te zijn. Dat is waar ik goed in ben, waar mijn hart ligt en wat ik het liefste doe!

Ik ben blij dat ik voor het eerst van mijn leven weet, wat ik ‘echt’ wil zijn: Ik ben een entrepreneur 🙂

20140514-132231.jpg


Een reactie plaatsen

Vrouwen onder elkaar..

Tja, vrouwen onder elkaar.. Eén kippenhok natuurlijk maar waar praten we dan zoal over? Ik ken veel mannen die daar de meest wilde ideeën over hebben maar we hebben het over van alles, behalve over mannen.. Teleurgesteld? Nou oké dan, áls het er dan sporadisch wél over gaat, is het meestal kort.. 🙂

Laat ik nou toch net vanmiddag een nummer van Nick en Simon op YouTube tegen komen, die e.e.a. feilloos in een liedje verwerkt hebben….

Van dattum dus. En verder hebben we het over alles en nog wat, maar dat is beroepsgeheim!