www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken


Een reactie plaatsen

Vriendinnen

Eigenlijk is het grappig en een beetje bizar, bloggen we met een aantal vrouwen over van alles en nog wat, en het onderwerp vriendinnen hebben we bijna nooit gehad!

Ik zelf zou niet zonder die vrouwenvriendschappen kunnen!
Wat is vriendschap eigenlijk en wat is het voor mij? Tijdens een zoektochtje op internet kwam ik deze tegen, lekker neutraal en duidelijk: Vriendschap is een nauwe (over het algemeen niet-seksuele) relatie of verhouding tussen twee of meerdere mensen waarbij het geslacht geen rol speelt.

Voor mij is een vriendin iemand bij wie ik me veilig en gewaardeerd voel, niet om wat ik heb maar om wie ik ben. Iemand bij wie ik graag ben, graag mee klets of samen iets doe wat we allebei leuk vinden.
Als ik naar mijn groepje vriendinnen kijk staat de één natuurlijk dichter bij dan de ander, doe ik met de één andere dingen dan met de ander en praat ik met de één over zielenroerselen terwijl het bij de ander wat oppervlakkiger blijft.

IMG_5765.JPG

Mijn vriendinnen

Zo is er de vriendin vanaf de middelbare school, heerlijk vertrouwd! We kennen elkaars ouders, mannen, kinderen en veel ins en outs…
De vriendin voor alles, al 20 jaar, sinds de zwangerschapscursus van de oudste, we delen (bijna) alles en kunnen altijd bij elkaar terecht. De vriendin bij wie je je niet beter voor hoeft te doen dan je bent! Tegen wie je kunt zeggen dat het ‘kut’ gaat en niet vrolijk hoeft te roepen ‘goed hoor’. Maar ook samen af en toe op vakantie met of zonder gezin, samen lachen, samen huilen!

De vriendin, ontmoet in een ver buitenland, die bijna om de hoek bleek te wonen. De laatste tijd wat minder vaak doordat we op verschillende tijden werken, maar altijd gaan we gewoon verder waar we de vorige keer gebleven waren! De vriendin die mij de waarheid kan zeggen ook al is die niet altijd even leuk of vlijend…

Mijn hondenvriendinnen, al lopend met de honden, boom je lekker over van alles, de mannen, de kinderen, iets wat dwarszit en je een andere mening over wilt horen of gewoon de eeuwige vraag: wat eten we vanavond?

Mijn vijvervriendinnen, 3 dames met wie ik in principe elke avond het laatste hondenrondje om de vijver loop. Ontstaan toen de oudste (inmiddels 88) geopereerd werd aan haar ogen en dat laatste rondje wat eng vond vanwege de ongelijke stoep. Elke avond een half uurtje en dan deel je meer dan opmerkingen over het weer. Bovendien reuze praktisch, altijd een andere mening voor de aanpak van een probleem (alleen al door het verschil in leeftijd), of de oplossing voor het meenemen van elkaars honden naar het bos.

En zo zijn er (gelukkig voor mij) nog meer, maar dan wordt het wel erg eentonig. Kortom allemaal heel verschillende vriendschappen en vriendinnen, allemaal anders maar ik zou er niet eentje willen missen!
Hebben jullie nu ook een (leuk, interessant, verdrietig etc) verhaal over die ene vriendin of over die leuke groep, deel het met ons! De 5 leukste verhalen worden geplaatst op de blogsite van de Meisjes van Mooi.

IMG_5764.JPG
Wil je meedoen, stuur dan je blog en een korte biografie van jezelf met foto naar: marjolijn@meisjesvanmooi.nl. Wij hopen straks ook van jullie verhalen te kunnen genieten..

Advertenties


Een reactie plaatsen

Massage olie..

In een massagepraktijk heb je niet zo heel veel aan te schaffen materiaal! Ik werk met mijn handen en bij iedere klant met massage olie! Inmiddels heb ik een flesje of 20 staan, terwijl ik er maar 3 regelmatig gebruik. Waarom?

Bij 2 flesjes is het heel duidelijk! Gekocht in een land waar het 30+ graden was en daar was de olie vloeibaar! Terug in ons koude kikkerlandje werd de olie al snel dik en hard en is dan niet te gebruiken! Die olie is exclusief voor de klanten die op een warme dag komen!
Er staan er een heel aantal die ik veel te sterk vind ruiken, te overheersend of die zelfs op mijn ogen slaan. Of die ik gewoon niet lekker vind!
Dan nog een paar die te snel intrekken of juist te vet blijven. Dat masseert niet fijn of het is vies als je je aankleed en je kleren blijven plakken!
En zo blijven er maar een paar over waar ik naar grijp! Beetje afhankelijk van de klant, namelijk man of vrouw, gebruik ik graag de antistress massage olie van de Hema, voelt goed, ruikt lekker, trekt niet te snel in maar blijft ook niet lang vet en is niet duur. Kortom prima! Helaas wel iets te parfummig voor de heren! Verder altijd in de buurt, een flesje Bio oil, voor mensen met een gevoelige huid of een hekel aan luchtjes! En dan nog een van de firma Dermacure, lekker neutraal van geur, goed van consistentie, masseert prima.

Kortom, eigenlijk luistert het best nauw, moet het aan een heel aantal zaken voldoen en is er keuze te over!

IMG_5558.JPG


Een reactie plaatsen

Hulp bij de egelopvang..

De telefoon gaat en aan de andere kant stelt de stem zich voor: “hallo met Jolanda van de egelopvang. Ik houd je aan je belofte dat we je mogen bellen als we erg omhoog zitten….”

IMG_5559.JPG
Foto: Egelbescherming

Tot 4 jaar geleden heb ik vrijwilligerswerk gedaan bij de Egel-en Eekhoornopvang in Naarden, een leuke, gemotiveerde groep van alleen maar vrijwilligers die proberen zieke, zwakke, aangereden en vergiftigde egeltjes in het Gooi en (verre) omstreken weer op te lappen en uit te zetten in de vrije “natuur”.
Natuurlijk komt direct de discussie boven drijven of wij ons als mensen niet eens wat terughoudender op moeten stellen met dat ‘redden ’van wilde beesten omdat dat de manier is van de natuur om de zwakken te laten verdwijnen….
Maar bij ons bestaat die natuur inmiddels uit heel veel verkeer, strak bestrate tuinen zonder struiken en groen om een nest te bouwen en heel veel gif in de vorm van slakkenkorrels en onkruidverdelgers… Daar hebben die wilde dieren ook niet om gevraagd! En het zorgt wel voor veel dierenleed.
In september krijgen de vrouwtjesegels hun jongen, vaak in nesten van 4-8 babies. En zoals bij alle mensen en dieren is dat de tijd dat de meeste slachtoffers vallen. Egels zijn zoogdieren dus zogen de moeders hun jongen in deze tijd, ze gaan als het donker wordt snel even iets te eten halen (slakken, wormen en anderen liefst beestjes), kijken daarbij niet goed uit en lopen onder een auto….
Ook jonge dieren zijn natuurlijk altijd extra kwetsbaar en zo zit de Egelopvang in Naarden bommetje vol met egeltjes en vandaar het verzoek. Egeltjes verliezen snel gewicht en daarmee hun weerstand tegen parasieten en infecties. Ze op directe wijze voedsel aanbieden wil vaak helpen en daarom worden te kleine, te lichte egeltjes ‘geflest’ en dat mag ik vanavond doen! En ik heb er zin in!

Ook zin om de handen uit de mouwen te steken? Bel dan 035-6468669, maar bedenk dat het vrijwillig maar niet vrijblijvend is en dat het geen verkapte manier is om even rond te kijken, kleine egeltjes te zien en dan nooit meer terug te komen (klinkt suf als je het leest maar gebeurt heel veel meer dan je denkt…)

http://www.egelbescherming.nl/

IMG_5672.JPG


Een reactie plaatsen

Zo fijn collega’s!

Van tijd tot tijd vragen mensen me of ik niet liever thuis zou werken, kamertje over, tafel erin en masseren maar! Maar daarop is het volmondige antwoord: nee! Het hebben van collega’s vind ik heerlijk!

Sinds november 2010 ben ik een Meisje van Mooi en werk als ZZPer samen met Marjolijn, Hanneke en Ellen en natuurlijk behandelen we allemaal ook elkaar en dat is doorgaans heerlijk en buitengewoon nuttig!
Marjolijn was het eerste Meisje van Mooi dat ik leerde kennen, dank zij haar ben ik bij Mooi gekomen! Na jaren prachtige acrylnagels zijn mijn nagels nu zo sterk dat ze langer zijn en lang blijven EN … ik bijt niet meer!!

Hanneke houdt mijn voeten beloopbaar en babyzacht, en na een vervelende van vakantie meegebrachte parasiet was zij degene die mij met een verwenbehandeling met voetmasker en massage weer volstopte met energie.

En dan last but not least Ellen. Zoals al veel mensen weten is Ellen geweldig met wenkbrauwen en hars. In mijn geval een heerlijkheid! Niet zozeer het gevoel van harsen want zo masochistisch ben ik niet, maar wel vanwege het resultaat. Niet alleen de wenkbrauwen maar vooral wat betreft het overige ongewenste gezichtshaar. Zoals al eerder opgebiecht ben ik eerder dit jaar 50 geworden, heb ik nachtlenzen waardoor ik fantastisch in de verte zie maar….. helaas de laatste tijd steeds minder dichtbij. Die tendens gaat helaas gelijk op met het groeien van haartjes waar ik ze helemaal niet wil hebben…
Maar gelukkig heb ik Ellen, dus als die roept: ’Sjezus Joan… wat heb je nu laten staan’, dan weet ik dat ik er weer wat heb gemist! Kordaat smeert ze er warme hars op, roetsjt voor je het weet alles af wat ongewenst is en ben je weer helemaal mooi!

Dat zou ik toch allemaal niet willen missen!

IMG_5555.JPG


2 reacties

Wat zit er in je handtas 5: keurig Joan!

Ook ik doe mee aan het idee van Ellen jullie te laten zien wat er in mijn tas zit:

Een agenda van papier voor alle afspraken, lekker overzichtelijk!
Een sleutelbos en portemonnee, ook altijd handig…
En verder een doosje pleisters, zo vaak gedacht dat die er wel uit kunnen, maar net altijd op dat moment nodig voor een opengebeten hand door de varkentjes bij het bos of net dat hapje extra door de hond (gelukkig voor mij nog nooit mijn eigen hand of door mijn eigen hond)….
Een flesje antimug, wij blijken vaak op dezelfde tijd buiten als de muggen en dan is een snufje spray eigenlijk heel fijn. Praktisch gezien is het flesje blijven zitten na de zomervakantie naar een land waar een muggenbeet hele nare gevolgen kan hebben zoals Malaria of Dengue
Een etuitje met nagelschaartje, pincet en meer van dat soort handige gereedschapjes, komt altijd van pas, soms zelfs voor de dingen waar ze voor bedoeld zijn!
Een mapje voor mijn rijbewijs, zo kan die altijd los van de rest mee naar het bos met de hond of andere kleine stukjes.
Kortom een inhoud waar borstel, lippenstift etc in ontbreekt, gewoon omdat ik die niet gebruik….

IMG_5259.JPG


4 reacties

Ebola epidemie ..

Met de media vol over Afrikaanse landen die worstelen met de Ebola-epidemie moet ik terugdenken aan ‘onze’ eerste reactie op de ziekte AIDS.

Eind jaren 80 werd er een jonge man opgenomen in het VU-ziekenhuis, waar ik toen werkte, met verontrustende symptomen van een dodelijke ziekte die voornamelijk in Afrika en Amerika voorkwam. Tot dan toe was er nog bijna niets bekend over de verwekker, de verspreidingswijze en het verloop…. Het enige dat men wist was dat iedereen die de ziekte had eraan dood ging.

IMG_5245.JPG
Er heerste absoluut geen paniek maar omdat er niets bekend was over de manier waarop je besmet kon raken lag deze jonge man in isolatie, mocht geen ‘onnodig’ bezoek, en iedere behandelaar zag eruit als een geblindeerde astronaut; muts, masker, bril, jas, overschoenen en handschoenen. Iedereen gelijk, alleen herkenbaar aan de stem.
Wat moet het afschuwelijk zijn als je weet dat je mogelijk een gevaar voor anderen bent, je dood gaat, je familie en vrienden niet mag zien en dat iedereen die je wel ziet absoluut onherkenbaar is.
Gelukkig voor de mensen die later HIV en AIDS kregen bleek al redelijk snel dat het virus niet door de lucht overdraagbaar was en kon de isolatie weg, en ook alle beschermende kleding. Het duurde echter nog zeker 15 jaar voor de ziekte behandelbaar werd, en helaas vaak alleen nog in de rijke westerse landen.

IMG_5244.JPG
Hoe moet dat zijn voor al die mensen die nu in Afrika sterven aan een ziekte waardoor ze een gevaar zijn voor anderen, je een hele grote kans hebt om dood te gaan, en iedere behandelaar die je ziet er uit ziet zoals Dustin Hofman in Outbreak…. Daar is wel paniek, weinig gezondheidszorg, weinig hygiëne, en ga je dood op straat. Gemeden als de Pest.
Ik hoop zo dat de ontdekking van een geneesmiddel tegen Ebola sneller gaat!


Een reactie plaatsen

Pemuteran…

Al eerder geblogd over onze vakantie, maar toch wil ik jullie het koraalrifproject in Pemuteran, Bali niet onthouden.
Pemuteran is een dorpje in Noord-West Bali, een voormalig vissersdorp. Dat voormalig is door de lokale vissers zelf veroorzaakt doordat ze visten met cyanide en springstof… Behalve dat ze daar de vissen mee om zeep hielpen werd ook het aanwezige koraalrif gedood. Eeuwig zonde…
Tot rond 2000 een Australische mevrouw en haar, inmiddels ex-, echtgenoot daar kwamen en het idee ontstond om naast een hotel (Tamin Sari Bungalows, zo wie zo een paradijsje op aarde) ook te kijken of ze het koraalrif nieuw leven in konden blazen, op het idee gebracht door een Duitse man die met bamboo constructies in de weer was.
Zij ontdekten dat met stalen constructies waar zwakstroom op gezet werd het koraal 6 maal sneller groeide dan normaal. Zij hebben de lokale vissers, die met gevaar voor eigen leven in hele kleine bootjes steeds verder de zee op moesten om nog wat te vangen, in dienst genomen en omgeschoold tot reefkeepers. Deze mannen maken nu de constructies waar de nieuwe koraaldiertjes op gezet worden, plaatsen de diertjes, geven informatie aan donateurs (je kunt ter plekke een koraaltje adopteren, dan wordt er een naambordje gemaakt van ijzerdraad en dan word samen met het nieuwe koraaltje geplaatst. Daar krijg je een foto van en een certificaat) en onderhouden het gebied.
Door samen te werken met de lokale bevolking, de nieuwe banen die het ook door het toenemende toerisme zijn geschapen en niet met het beschuldigende vingertje te wijzen is er een prachtig project ontstaan!!! Het Biorock, 300 meter koraalrif, vlak bij de kust, zeer de moeite van het bekijken waard, en natuurlijk zijn wij de trotse ‘ouders’ van een geadopteerd babykoraaltje…

http://www.biorockbali.webs.com