www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken

Angela..

Een reactie plaatsen

Een paar keer in je leven ontmoet je een persoon die veel voor je betekent. Je hebt een band met elkaar. Je kunt onwijs met diegene lachen en huilen. En je weet gewoon dat als je problemen hebt en die persoon opbelt, dat hij/zij dan een paar tellen later voor je neus staat en er voor je is! Hoe kan het dan dat het contact toch verwatert? Natuurlijk kun je daar altijd zelf wat aan veranderen…of toch niet?

Ik kan mij het moment nog zo goed herinneren. Ik was 19 jaar en had een bijbaantje bij een stomerij waar ik in het weekend en in de vakanties werkte voor wat extra centen naast mijn studiefinanciering. Op een dag kreeg ik van mijn baas te horen dat er een meisje uit Almere bij ons kwam werken. Angela was haar naam en ze was toen 15 jaar oud. Ik vond het grappig want ze was dus ongeveer even oud als mijn zusje. Vanaf het eerste moment bij de stomerij was het lachen, gieren, brullen met Angela. De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik af en toe zo gek ben als een deur en wel in ben voor een dolletje. Nou, doe daar een schepje bovenop en je hebt Angela! We konden zo onwijs met elkaar lachen. Al tijdens de eerste werkdag bij de stomerij vertelden we elkaar hele persoonlijke dingen. Het klikte onwijs goed. Ik had bij Angela ook helemaal niet het gevoel dat er best wel een paar jaar leeftijdsverschil tussen ons in zat.

6720-erik-0130Al vrij snel na onze eerste ontmoeting spraken wij buiten werktijd met elkaar af en deden we hele leuke dingen samen. Samen shoppen, uiteten en daarna stappen in Hilversum, naar de kermis en de bioscoop, dagje naar het strand of lekker zingen met singstar op de playstation… en ga zo maar door!. We werden in een korte tijd heel close met elkaar.
Ik vond Angela een hele bijzondere meid. Ze was niet alleen een bloedmooie meid om te zien maar het was vooral haar karakter wat haar zo geweldig maakte. Ondanks dat zij zelf ook best wist dat ze een mooie meid was, bleef zij zichzelf en ging zij niet naast haar schoenen lopen. Ze maakte ook geen onderscheid in mensen en behandelden iedereen gelijk. Zo ben ik zelf ook, maar eigenlijk kom ik dat maar weinig tegen bij anderen.

En toch op een dag verwaterde langzaam het contact. We gingen allebei een andere weg. Ik werd moeder en Angela bleef lekker lol maken en feesten. Gelijk had ze ook! Angela is nog een paar keer op kraamvisite geweest om te kijken bij Bram en om mij alle leuke en wilde verhalen te vertellen over haar leven. Natuurlijk verloor ik haar nooit helemaal uit het oog, dankzij social media. Ik volgde haar uitvoerig en altijd met het idee in mijn achterhoofd dat we in de toekomst weer close zouden worden. Ik mistte haar eigenlijk heel erg. Een paar weken geleden liep ik nog langs de kroeg waar zij werkte en zag dat ze het op dinsdagavond nog steeds altijd Karaoke-avond is. Ik weet nog dat zij mij dat in een bericht op Facebook liet weten en met de vraag of ik gauw eens langskwam! Had ik het maar gedaan…

Afgelopen zaterdag zag ik een verschrikkelijk bericht op Facebook voorbij komen… Dit kon toch niet echt waar zijn? Ik besloot navraag te doen bij 2 gemeenschappelijke vriendinnen van haar en helaas ging het toch echt om Angela. Dit kon niet waar zijn! Angela was omgekomen bij een eenzijdig auto ongeluk. Ik zat aan de keukentafel een broodje te voeren aan mijn jongste zoon en de tranen bleven stromen.
Waarom? Waarom? Waarom toch?? Hoe kan zoiets gebeuren?
Het is gewoon vreselijk oneerlijk. 26 jaar oud… Op dezelfde leeftijd werd ik moeder…
Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven. Alsof ik haar ieder moment ergens kan tegenkomen. Ik hoor haar stem in mijn hoofd en haar heerlijke aanstekelijke lach!
Het kan gewoon niet waar zijn!

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan! Waarom heb ik haar nou niet eerder opgezocht? Nog erger vind ik dat ik daar nu nooit meer wat aan kan veranderen. Het kan niet meer…
Vreemd om te merken hoe het dagelijkse leven gewoon weer doorgaat.
Dit nare bericht heeft mij heel erg aan het denken gezet. Het leven is veel te kort om ruzie te maken. Je moet er elke dag een feestje van maken want voor hetzelfde geld kun je het morgen niet meer navertellen.

Zaterdag word je gecremeerd, lieve Angie! Ik had zo graag op een ander moment in je leven voor je gezongen. Maar we moeten afscheid van je nemen…Het wordt zwaar…maar tegelijkertijd ook het mooiste afscheid dat iemand maar krijgen kan! En dat verdien je ook.
Ik hoop zo dat de hemel echt bestaat, want op die manier kunnen wij elkaar dan daar weer tegenkomen.

“Make each day count” Dat is mijn nieuwe levensmotto. Nooit meer een feestje zonder een shotje op Angela te drinken. Nooit meer een naar de MC zonder een MC Chicken zonder sla te bestellen, Nooit meer een karaoke-avond zonder “Angie”van de Stones te zingen, voor haar! Nooit meer zal alles zijn zoals het was…

IMG_7249

Rust zacht, lieverd
We gaan je vreselijk missen! xxx

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s