www.meisjesvanmooi.nl

Alle ins en outs van de leukste salon in Nederland en omstreken

Ik mis je!

8 reacties

Het blijft een afschuwelijk iets: iemand waar je zielsveel van houdt te moeten missen…

Zondagochtend ga ik altijd bij mijn vader koffie drinken. Hij is zo nu en dan behoorlijk in de war. Niet zo gek als je bijna 80 wordt en beginnend dement bent. Toch is het erger geworden sinds mijn moeder er niet meer is. Heel vaak zie ik hem, als ik het tuinpad oploop, pratend voor de schoorsteen staan. Ik sla hem dan even gade en kijk wat hij doet; Hij wijst dan op een kaarsje, op een Hortensia in een vaasje, op een kaart van zijn schoonzus, op de hond en blijft praten tegen de schoorsteen..(?!) Op het eerste gezicht misschien een gek gezicht maar ik weet dat op die schoorsteen een foto van mijn moeder hangt..

Toen ik de kamer inkwam vroeg ik meteen wat hij aan het doen was. Hij voelde zich betrapt en stond een beetje schaapachtig te lachen. Ik vroeg het nu anders; ‘Tegen wie stond je nou te praten, pap?’ Weer geen direct antwoord, alleen een mompelend:’ daar ga jij vast om zitten lachen’.. Ik vroeg het weer anders: ‘Stond je tegen mama te praten?’ Meteen een stortvloed van woorden: ‘ dat doe ik de hele dag, tegen wie moet ik het anders kwijt, ik vertel haar alles, zeg dat ik een verse hortensia heb geplukt, dat Wimpie (zijn hondje) weer zo verhaart, dat ik zo’n lieve kaart uit Canada kreeg, dat het donker is vandaag maar dat ik voor haar een kaarsje brand, dat het voor mij niet meer hoeft maar dat ik verder moet.’ Dan vraagt hij: ‘Denk jij eigenlijk nog wel eens aan haar?’

Denk ik nog wel eens aan haar? Wat een vraag! Ik voel een enorme irritatie opkomen.. WTF! Ik denk elke dag aan haar! Van het moment dat ik opsta tot het moment dat ik naar bed ga en zelfs midden in de nacht als ik wakker schrik, altijd op het tijdstip dat zij overleed. Als ik voor hem iets moet regelen omdat hij het zelf niet meer kan, denk ik aan haar. Ik denk dan: Godsamme, wat ben ik blij dat jij dat niet meer meemaakt en niet steeds hetzelfde verhaal aan hoeft te horen!
Ik denk aan haar als ik iemand over zijn moeder hoor praten, als mijn kind niet lekker is, als er iets in de familie speelt. Wanneer denk ik eigenlijk niet aan haar? Ik mis haar in alles en overal.. ondanks dat het bijna twee jaar geleden is dat ze is overleden. Ik heb meteen een rothumeur en terwijl ik naar huis loop, heb ik een aantal keer heel hard gevloekt!

Vanavond zag ik dat Ellen een berichtje plaatste op Facebook:
” Ik denk aan mijn broertje, dat ik hem zo mis. Vanmiddag hadden we waarschijnlijk samen een wijntje opengetrokken en een beetje voor de buis gehangen, hier gegeten en slap ouwehoeren. Niks bijzonders, geen zware gesprekken maar zo ‘eigen’ en gezellig. Bah slechte dag. Its sucks..”

Meteen denk ik: Jezus, voor mij is het logisch dat ik mijn moeder overleef, voor haar zo ónlogisch om op deze leeftijd een jongere broer te verliezen, voor haar ouders verschrikkelijk om een kind te overleven! Waarom?

Ook denk ik aan Annet, die de laatste jaren voordat ze overleed mijn klant was.. Ik kende haar en wist van haar verleden. Een hele positieve, lieve vrouw, midden in het leven, altijd oog voor anderen, moeder van vier kinderen, waarvan er drie veel te jong bij haar werden weggerukt.. Ze was al een aantal jaar klant bij me voordat ze me, op een avond, haar levensverhaal tot in detail vertelde. Het werd een behandeling van 7 uur.. Ik deed die nacht geen oog meer dicht. Gruwelijk wat zij allemaal moest meemaken! Zelf was ze trouwens ook nog veel te jong om dood te gaan. Waarom? Waarom in godsnaam?

Ellen heeft gelijk.. It sucks! En ondanks dat iedereen hetzelfde gemeen heeft en vroeg of laat iemand zal moeten missen, blijft het oneerlijk en niet te bevatten. Of het nou een paar weken, een paar maanden of tientallen jaren is…

IMG_4515.JPG

Advertenties

Auteur: Marjolijn

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en mantelzorger.

8 thoughts on “Ik mis je!

  1. Zo mooi weer xx

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi omschreven.
    Mijn vader nu drie jaar weg . Geaccepteerd hij was op maar dat gemis gaat nooit meer over.
    Ook nu vallen mensen om ons geen weg die zo dierbaar zijn . Ja gemis elke dag of nu.pas is maar ook de lieverds die al langer overleden zijn.

    Liked by 1 persoon

  3. mooi geschreven..

    het gemis word erger. bij elke nieuwe ontwikkeling denk ik .. hoe zou hij het hebben gevonden. zou hij trots op ons zijn. hoe zou hij er nu uit hebben gezien.
    wat voor opa zou hij geweest zijn. zijn kleindochter gaat trouwen. hoe….wat…mijn vader was 50.
    maar op het waarom krijg je geen antwoord..
    maar het gemis wordt erger!!

    Liked by 1 persoon

  4. Super mooi geschreven Marjolijn. Het was weer “waterlander waardig”… Ik heb ook altijd zo met iedereen te doen.
    En wat Cora zegt voel ik ook vaak zo…. mijn paps (52) heeft ook al zoveel moeten missen

    Liked by 1 persoon

  5. Lieve meiden, bedankt voor jullie reactie! Ik zag vanmiddag een mooie quote: Love does not stop where life ends… En zo is het!

    Like

  6. Brok in mn keel, zo herkenbaar en zo mooi geschreven.

    Like

Laat een reactie achter op carla teerhuis Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s